Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2019/11735 · K. 2020/2619

11. Ceza Dairesi         2019/11735 E.  ,  2020/2619 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Zimmet, Memuriyet nüfuzunu kötüye kullanma, Görevi kötüye kullanma, resmi belgede sahtecilik, askeri hizmete mahsus eşyayı gizleme, amiri tehdit, yakalanmakla sona eren mehil için izin tecavüzü HÜKÜM : Beraat, Mahkumiyet 1- Hazine vekilinin amiri tehdit suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde ; Suçtan doğrudan zarar görmeyen hazine vekilinin bu suç sebebiyle katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığından vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 2- Sanık, hazine vekili ve hükmü temyiz etmeye yetkili komutanın zimmet, memuriyet nüfuzunu kötüye kullanma, görevi kötüye kullanma, resmi belgede sahtecilik görevi gereği düzenlemeye yetkili olduğu resmi belgede sahtecilik, askeri hizmete mahsus eşyayı gizleme ve yakalanmakla sona eren mehil için izin tecavüzü suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde; Sanık hakkında izin belgeleri üzerinde bölük komutanı ... yerine imza atmak suretiyle sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla TCK’nin 204/2 maddesi gereğince cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasında sanığın, imzaladığı belgenin görevi gereği düzenlemeye yetkili bir belge olmadığı ve eylemin aynı kanunun 204/1. maddesinde düzenlenen resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı gözetilerek yapılan incelemede; Sanıklara yüklenen “zimmet, memuriyet nüfuzunu kötüye kullanma, görevi kötüye kullanma, resmi belgede sahtecilik, görevi gereği düzenlemeye yetkili olduğu resmi belgede sahtecilik, askeri hizmete mahsus eşyayı gizleme, amiri tehdit, yakalanmakla sona eren mehil için izin tecavüzü'' suçlarının 5237 sayılı TCK'nin 204/1., 257/2 maddeleri ile Askeri Ceza kanunu’nun 131/1, 115/2, 82/2 ve 68. maddelerindeki cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen zamanaşımının suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık, hazine vekili ve hükmü temyiz etmeye yetkili komutanın temyiz talepleri bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarıca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE, 02.06.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.