Yargıtay 3. Ceza Dairesi · E. 2019/11792 · K. 2019/18994

3. Ceza Dairesi         2019/11792 E.  ,  2019/18994 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi HÜKÜM : Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak; 1) Mağdurun yaralanmasına ilişkin olay sonrası Mazıdağı İlçe Hastanesince düzenlenen 19.06.2015 tarihli raporun "Hastanın sırtında kızarıklık 4x5 cmlik, boyunun çene ile birleştiği yerde kızarıklık, sol dizinde 2x2 cmlik ödemli bölge bulunmakta. Hasta kafasının duvara vurulduğunda sırada kendinden geçtiğini belirtiyor." şeklinde tespitlere yer verilmesi ve aynı hastanede görevli beyin ve sinir cerrahisi uzmanınca düzenlenen 22.06.2015 ve 09.07.2015 tarihli raporlarda yaralanmaların basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceğinin belirtilmiş olması karşısında, düzenlenen raporlarda mağdurdaki hangi yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği hususunda açıklık bulunmadığından, mağdurun yaralanmasına ilişkin tüm rapor, grafi ve tıbbi evrakın en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne gönderilerek, meydana gelen yaralanmaların, basit tıbbi müdahale ile giderilip giderilemeyeceği hususu kesin olarak belirlendikten sonra, sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yetersiz rapor hükme esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması, 2) 5271 Sayılı CMK.nun 45/2. maddesinde; yaş küçüklüğü nedeniyle tanıklıktan çekinmenin önemini anlayabilecek durumda olmayanların kanuni temsilcilerinin rızası ile tanık olarak dinlenebilecekleri, kanuni temsilci şüpheli ve sanık ise küçüğün tanıklıktan çekinmesi konusunda karar veremeyeceklerinin belirtilmesi karşısında; dinlendiği tarihte 15 yaşını bitirmeyen tanık ...'nın kanuni temsilcilerinin sanık ve mağdur olduğu gözetildiğinde, tanık ...'nın kanuni temsilcisi olan annesi mağdura tanıklık yapmasına rızası olup olmadığı sorulmadan, ...'nın beyanın tespit edilmesi sureti ile kanuna aykırı davranılması, 3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 21.10.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.