Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2019/11999 · K. 2021/6285

12. Ceza Dairesi         2019/11999 E.  ,  2021/6285 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : Katılan sanık ... hakkında; TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 53/1-2-3, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet Sanık ... hakkında; TCK'nın 85/2, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan sanık ... ve sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: A-Katılan sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; Gece vakti aydınlatmanın olmadığı tek yönlü iki şeritli Devlet karayolunda sanık ...'ın idaresindeki araçla önünde aynı istikamette seyir halinde olan katılan sanık ...'ın idaresindeki araca arkadan çarpması neticesinde, iki aracın da yolun sağından çıkarak şarampole sürüklenmesiyle meydana gelen kaza neticesinde, katılan sanık ...'ın aracında yolcu olarak bulunan ...'nün hayatını kaybettiği, ...'ın ve sanık ...'ın aracında yolcu olarak bulunan nişanlısı ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı olayda, katılan sanık ...'ın 1,60 promil alkollü olduğu, sanık ... ve katılan ... 'ın katılan sanık ...'ın aracının arka lambalarının yanmadığına ilişkin beyanda bulunduğu, Ankara Adli Tıp İhtisas Kurulunun 20/11/2014 tarihli raporunda, kazanın meydana gelmesinde katılan sanık ...'ın aydınlatmanın olmadığı bölgede ışık donanımsız şekilde seyretmesi nedeniyle asli kusurlu olduğu, sanık ...'ın ise far ışıkları altında kontrollü bir şekilde seyir etmesi gerekirken bu hususa riayet etmediğinden tali kusurlu olduğu kanaatinin bildirildiği, mahkemece katılan sanık ...'ın ışık donanımı olmadan ve alkollü şekilde seyir halinde olması nedeniyle bilinçli taksirle hareket ettiği kabul edilerek mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmakla, katılan sanık ...'ın aracının ışık donanımının olmadığına ilişkin kaza tutanağında herhangi bir tespite yer verilmediği gibi, bu hususa ilişkin sanık ... ve aracında yolcu olarak bulunan nişanlısı katılan ... 'ın beyanı dışında delil bulunmadığı, aracın kaza sonrası ağır hasarlı olduğuna ilişkin fotoğraflara göre araç üzerinde bu hususta yapılacak inceleme ile kesin sonuca ulaşılamayacağı, katılan sanık ...'ın kaza sırasında önde seyir halinde olduğu, sanık ...'ın sanık ...'ın aracına arkadan çarptığı, katılan sanık ...'ın alkollü olmasının da kazanın meydana gelmesinde etkisinin olmadığı dikkate alındığında, katılan sanık ...'ın atılı taksirle öldürme suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşılmakla, katılan sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi; Kabule göre de; 1-Katılan sanık ...'ın kaza sırasında önde seyir halinde olduğu, sanık ...'ın sanık ...'ın aracına arkadan çarptığı, katılan sanık ...'ın alkollü olmasının kazanın meydana gelmesinde etkisinin olmadığı dikkate alındığında, katılan sanık ...'ın atılı suçu bilinçli taksirle işlediğinden bahisle TCK'nın 22/3. maddesi uygulanarak sanık hakkında fazla ceza tayini, 2-Taksirli suçlarda TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanma imkanı olmadığının gözetilmemesi, Kanuna aykırı olup, katılan sanık ... müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, B-Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık ... müdafinin kusura, erteleme hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak; Katılan sanık ...'ın aracının ışık donanımının olmadığına ilişkin kaza tutanağında herhangi bir tespite yer verilmediği gibi, bu hususa ilişkin sanık ... ve aracında yolcu olarak bulunan nişanlısı katılan ... 'ın beyanı dışında delil bulunmadığı, aracın kaza sonrası ağır hasarlı olduğuna ilişkin fotoğraflara göre araç üzerinde bu hususta yapılacak inceleme ile kesin sonuca ulaşılamayacağı, katılan sanık ...'ın kaza sırasında önde seyir halinde olduğu, sanık ...'ın sanık ...'ın aracına arkadan çarptığı, katılan sanık ...'ın alkollü olmasının da kazanın meydana gelmesinde etkisinin olmadığı dikkate alındığında, sanık ...’ın öndeki araca güvenli sürüş mesafesinden takip etmeyerek arkadan çarptığı anlaşıldığından; kazanın meydana gelmesinde asli ve tam kusurlu olduğunu kabulle temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerekirken, sanık hakkında alt sınırdan cezaya hükmolunması, Kabule göre de; Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirlenmemesi suretiyle TCK‘nın 52/3. maddesine aykırı davranılması, Kanuna aykırı olup, katılan sanık ... ve sanık ... müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28/09/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.