Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2019/12020 · K. 2021/6749

12. Ceza Dairesi         2019/12020 E.  ,  2021/6749 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : ... ve ... hakkında ayrı ayrı CMK’nın 223/2-e. maddesi uyarınca beraat ... hakkında; TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet Taksirle öldürme suçundan sanıklar ... ve ...’ün beraatlerine; sanık ...’nin mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili ve sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Olay günü saat 02:08 sıralarında, sanık ...’nin 163 promil alkollü ve sürücü belgesi bulunmaksızın sevk ve yönetimindeki otomobil ile üç şeritli bölünmüş yolda seyredip, olay mahalli olan köprü alt geçidine geldiğinde, direksiyon hakimiyetini kaybettiği, aracı ile savrularak önce orta refüjdeki bariyerlere, akabinde de önünde kendisi ile aynı istikamette seyreden sanık ...'in sevk ve yönetimindeki kamyona arkadan çarpmasıyla bir kişinin öldüğü, bir kişinin de hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı olayda; sanık ...’nin, alkollü vaziyette kullandığı otomobil ile gece vakti, meskun mahalde, bölünmüş yolu takiben seyredip, olay mahalline geldiğinde, yola gereken dikkatini vermemiş, hızını ve sürüşünü mahal şartlarına göre ayarlamamış, direksiyon hakimiyetine gerekli özen ve önemi göstermemiş, bu haliyle, hızla ve kontrolsüzce girdiği olay mahalli köprü alt geçidinde, hakimiyetini kaybettiği aracı ile savrularak, önünde, kendisi ile aynı istikamette nizami seyretmekte olan sanık ...'in kullandığı kamyona arkadan çarpması sonucu meydana gelen olayda, dikkatsiz, tedbirsiz, kurallara aykırı hareketi ile asli ve tam kusurlu olduğu; sanık ...'in sevk ve yönetimindeki kamyon ile gece vakti, meskun mahalde, bölünmüş yolu takiben seyredip, olay mahalli köprü alt geçidine geldiğinde, arkadan gelen sürücü ...'nin hakimiyetini kaybettiği aracı ile savrularak, kamyonuna arkadan çarpması sonucu karıştığı olayda, oluşa etken hatalı tutum ve davranışı olmadığından, sonuçta atfı kabil kusurunun bulunmadığı; ilk kazayı gören sanık ...'ün kazazedelere yardım amacıyla sevk ve yönetimindeki çekici ve ona bağlı römorkunu yolun en sağında emniyet şeridinde dörtlü flaşörleri yanar vaziyette, ayrıca arkadan gelen sürücüleri uyarmak maksadıyla römorkun arkasına dubalar yerleştirerek duraklama yaptığı sırada, aynı istikamette seyir halinde olan ...’nün sevk ve yönetimindeki otomobili ile ...’ün aracında arkadan çarparak hayatını kaybetmesiyle neticelenen ikinci kazada ise; ölen ...’ nün sevk ve yönetimindeki otomobil ile gece vakti, meskun mahalde, bölünmüş yolu takiben seyredip, olay mahalline geldiğinde, yola gereken dikkatini vermeyip, hızını ve sürüşünü mahal şartlarına göre ayarlamayarak, hız azaltmadan, kontrolsüzce girdiği olay mahalli köprü alt geçidinde, öncesinde meydana gelen kaza sebebiyle yolun sağında, dörtlü ikaz lambaları yanar vaziyette durmakta olan sanık ...'e ait çekiciye takılı römorka arkadan çarpması sonucu meydana gelen olayda, dikkatsiz, tedbirsiz, kurallara aykırı hareketi ile asli ve tam kusurlu olduğu; sanık ...’ün sevk ve yönetimindeki çekici ile öncesinde kaza meydana gelen köprü alt geçidinde, zorunlu sebeplerden dolayı, yaralılara yardım etmek için yolun sağında, dörtlü ikaz lambaları yanar vaziyette duraklattığı aracına, ölen ...'nün kullandığı otomobil ile arkadan çarpması sonucu karıştığı olayda, oluşa etken hatalı tutum ve davranışı olmadığından, sonuçta atfı kabil kusurunun bulunmadığı anlaşılmakla, A-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; Yüklenen suç açısından sanıkların taksirinin bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken, sanıkların ölüm ve yaralama suçunu işledikleri ve bu yolda kusurlu oldukları sabit görülmediğinden bahisle haklarında beraat hükmü kurulması, Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. paragrafının çıkartılarak yerine; ‘’ Sanıkların, yüklenen suç açısından taksirlerinin bulunmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca ayrı ayrı BERAATLERİNE,” yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün; DÜZELTİLEREK ONANMASINA, B- Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Dosya içeriğine göre; olayın meydana gelmesinde sanığın kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alındığında mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucuna uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin herhangi bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak; ONANMASINA, 11.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.