Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2019/12210 · K. 2021/6880

12. Ceza Dairesi         2019/12210 E.  ,  2021/6880 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : TCK'nın 85/2, 62/1, 50/4, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet Temyiz edenler : Sanık ve katılanlar vekili Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre; 14/12/2014 günü saat 06.35 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki kamyon ile meskun mahal içi, aydınlatmanın mevcut olduğu, düz, eğimsiz ve zemini ıslak asfalt yolda seyir halindeyken, kaza mahalli olan kontrollü kavşağa geldiğinde aynı istikamette önünde kırmızı ışıkta beklemekte olan katılan ...'ın yönetimindeki minibüse arkadan çarpması şeklinde meydana gelen ve sanığın tam kusurlu olarak, ...'ın ölümüne, katılanlar ..., ... ile ... basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek şekilde, katılan ... basit tıbbi müdahale ile iyileşemeyecek, vücudunda 3. derecede kırık oluşacak şekilde, katılan ... ise geçici hekim raporuna göre basit tıbbi müdahale ile iyileşemeyecek ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanmalarına sebebiyet verdiği olayda, sanık idaresindeki kamyon ile 50 km/h hız sınırının bulunduğu yolda 82 km/h seyir etmesi ve kaza mahali olan kontrollü kavşağa yaklaşırken hızını azaltmaması nedeniyle kusurlu olduğu ve bu kural ihlallerinin sanığın taksirli hareketi olduğu, Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre sanığın bilinçli taksirle hareket ettiğinin kabul edilemeyeceği anlaşılmakla, tebliğnamedeki bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelik eleştirisine iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin ise suç vasfına ilişkin sanık müdafinin ceza miktarına, eksik incelemeye ve sair nedenlere ilişkin, temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1.Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, tam kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu beş kişinin yaralanması ile bir kişinin ölümüne neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması, 2.Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısı ve uygulama maddesi olan TCK'nın 52/3. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi, 3.Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih 2017/463 esas 2018/20 karar sayılı ve 23/01/2018 tarih 2015/962 esas 2018/16 karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin eksik gösterilmesi suretiyle TCK’nın 52/4. maddesine aykırı davranılması, Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülüp, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 13/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.