Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E. 2019/12328 · K. 2019/14255
8. Ceza Dairesi 2019/12328 E. , 2019/14255 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, silahlı tehdit, konut dokunulmazlığının ihlali HÜKÜM : Mahkumiyet Gereği görüşülüp düşünüldü: I- Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığını ihlal ve tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde; 5271 sayılı CMK.nın 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından;sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, merciide yanılma nedeniyle CMK.nun 264. maddesi gözetilerek istemin itiraz olarak kabulü ile gereğinin yerine getirilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, II- Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığını ihlal ve tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde; Konut dokunulmazlığını ihlal suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiği gözetilmeden sanık hakkında TCK.nun 119/1-c maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin, yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak; Kurulan hükümlerde, sanığın adli sicil kaydındaki kesin nitelikteki ilamın tekerrüre esas alınması, Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun CMUK.nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan tekerrüre ilişkin fıkraların hükümlerden çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, III- Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde ise; a- Oluşa, katılanın aşamalarda değişmeyen beyanlarına ve tüm dosya kapsamına göre; katılanın suç tarihinden önce sanık ...’la aralarındaki yakınlıktan kaynaklı olarak sanığa maddi destekte bulunduğu, sonraki süreçte başlayan anlaşmazlık üzerine birbirlerine husumet besledikleri, olay günü konuyu konuşma amacıyla sanık ...’ın katılanın ikametine gittiği, katılanın sanıklar Sonay ve Remziye’yi ikametine aldığı, bu esnada sanık ...’ın yardımıyla diğer sanıklar Halil İbrahim ve Bilgihan’ın da katılanın rızası bulunmaksızın ikamete girdikleri anlaşılmakla, mevcut olayda, sanıkların katılanı kendi ikametinde, bir daha sanık ...’la iletişime geçmemesi maksadıyla tehdit edip, tehdide yönelik eylemlerini gerçekleştirdikten sonra olay yerini terk ettikleri bu şekilde mevcut haliyle olayda sanıkların hürriyeti tahdit kastıyla hareket etmedikleri ve üzerlerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun kanuni unsurları itibariyle oluşmadığı, sanıkların eyleminin bütün halinde mahkumiyet hükmü ile neticelenen tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında hataya düşülerek sanıkların ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan cezalandırılmasına karar verilerek haklarında fazla cezalar tayin edilmesi, b- Kabule göre de; 1- Tüm dosya içeriğine göre, sanıkların mağduru mağdurun kendi konutunda bir süre tuttuktan sonra, soruşturma başlamadan önce onun şahsına karşı herhangi bir zarar vermeksizin kendiliğinden serbest bıraktıklarının anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında TCK.nun 110. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hükümler kurulması neticesinde fazla ceza tayini, 2- Sanık ... yönünden kurulan hükümde, sanığın adli sicil kaydındaki kesin nitelikteki ilamın tekerrüre esas alınması, Yasaya aykırı, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,