Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2019/12463 · K. 2021/5874
12. Ceza Dairesi 2019/12463 E. , 2021/5874 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : CMK'nın 223/2-e. maddesi uyarınca beraat Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan küçük vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Mağdur küçükte meydana gelen yaralanmaya ilişkin şikayet hakkının, yaşının küçük olması nedeni ile velileri olan, dosyaya müdahil olarak katılımları sağlanan baba Raşit ve anne ...'a ait olduğu, velilerinin bu hususta şikayetçi olduğunu beyan etmesine rağmen mahkemece katılma kararı verilmediği görülmekle, mağdur küçüğün CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören sıfatıyla temyiz hakkının bulunduğu kabul edilerek, kendisinin yaralanması nedeniyle suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ve vekili aracılığıyla hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan mağdur ...'ın CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılan ve Av. ...'in ise katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede; Olay günü, Alaşehir Devlet Hastanesinde acil tıp teknisyeni olarak çalışan sanık ... , hastanenin acil servisine tedavi amacı ile getirilen katılan küçük ...'tan teşhis amaçlı kan alınması sonrası küçüğün ailesi tarafından kanama bölgesine yapıştırılan ölçüsü ayarlanmamış flasteri kesmeye çalıştığı esnada makasın katılan küçüğün koluna denk gelerek sıyrık oluşturması sonucu katılan küçük ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralanmasına neden olduğu olayda, Sanık üzerine atılı suça ilişkin olarak, olayda sanığın taksirinin bulunmadığından bahisle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c.maddesi gereğince beraat hükmü verilmesi gerekirken, sanık hakkında aynı Kanunun 223/2-e. maddesi gereğince yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeni ile beraat hükmü kurulması sonucu uygulama maddesi ve gerekçesinin hatalı olarak gösterilmesi, Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1. paragrafında yer alan, "Sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı sonuç ve kanaatine varılmakla CMK'nın 223/2-e.maddesi gereğince beraatına" cümlesinin hükümden çıkartılarak, yerine “Sanık üzerine atılı suça ilişkin olarak olayda taksirinin bulunmaması nedeniyle 5271 Sayılı CMK'nın 223/2-c.maddesi gereğince beraatına" yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/09/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.