Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2019/12526 · K. 2021/5447

12. Ceza Dairesi         2019/12526 E.  ,  2021/5447 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK'nın 89/4, 22/3. maddeleri uyarınca mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: 159 promil alkollü olduğu tespit edilen sanık idaresindeki araçla yerleşim yeri dışında, iki şeritli, tek yönlü, asfalt kaplama, hız limitinin 110 km/s olduğu, düz, eğimsiz, aydınlatmasız yolda, gece vakti seyir halindeyken dönel kavşağa geldiğinde, bulunduğu sağ şeritten kontrolsüzce manevrayla U dönüşü yapmak istediği esnada, kendisi ile aynı istikamette düz devam etmekte olan mağdurun sanığın idaresindeki araca çarpması şeklinde meydana gelen ve sanığın asli kusurlu olarak dört kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde "sanığın suç işleme kastı" gerekçesine dayanılmayacağının gözetilmemesi, 2)Sanık hakkında TCK'nın 89/4. maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesi esnasında takdiren ve teşdiden "9 ay hapis cezası" olarak yazılması gerekirken, sehven "9 hapis cezası" olarak yazılması; 3)5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceğinin düzenlendiği, madde uyarınca bir mesleğin icrasının yasaklanabilmesi için o mesleğin ruhsatnameye bağlı olarak yürütülmesi gerektiği dikkate alındığında, şoförlük mesleğinin ruhsatnameye bağlı olarak yürütülen bir meslek olmadığı, sanığın işlemiş olduğu taksirle yaralama suçu sebebiyle ancak sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği nazara alınmadan, çalışma hürriyetini kısıtlayacak şekilde ve soyut ifadelerle 2 yıl süre ile şoförlük mesleğini yapmaktan yasaklanmasına karar verilmesi, Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 05/07/2021 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.