Yargıtay 17. Ceza Dairesi · E. 2019/12969 · K. 2019/16156

17. Ceza Dairesi         2019/12969 E.  ,  2019/16156 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü: I)Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde; Suça sürüklenen çocuk ...’nın müşteki ...’a yönelik mala zarar verme suçunu gerçekleştirdiğinin sabit olmaması karşısında, suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine karar verilemeyeceği görüşü ile bu husus da kanun yararına bozma yoluna gidilmesi olanaklı görülmüştür. Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, II)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde; Müştekinin olay günü saat 03.00 sıralarında ikametindeyken cam kırılma sesi duyduğu ve iş yerinin önüne gittiğinde camının kırıldığını görerek müracatta bulunduğu, olay yeri kamera kaydına ilişkin CD izleme tutanağına göre, sanıklardan birinin ... olduğu ve yanında da iki şahıs bulunduğu, saat 02.56 sıralarında iş yerinin camını sanık ...’ın yanındaki şahıslardan birinin taş ile kırdığı ve daha önce iş yeri önünden geçerek ara sokağa giren beyaz renkli bir aracın girdiği sokağa doğru koştuğu, sanık ... ile yanındaki diğer şahısın da iş yerinin içine doğru uzandıklarına ilişkin tespitte bulunulduğu, iş yerinin kırılan cam yanı fayans kirişi yüzeyinden tespit edilen parmak izinin sanık ...’a ait olduğu, sanık Suat’ın suçlamayı kabul etmediği, mahkemesince...’ın tanık olarak alınan ifadesinde ve tefrik edilen yargılama sırasında sanık olarak alınan ifadesinde, iş yerinin camını ismini Fesih olarak bildiği Veysel’in kırdığını beyan ettiği, 26.09.2014 tarihli Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce düzenlenen uzmanlık raporunda, suça sürüklenen çocuk ...’dan, temyize konu hırsızlık olayına ilişkin karşılaştırma yapılmak üzere alınan kuru kan örneğinden elde edilen genotip ile, başka bir hırsızlık olayına konu iş yerinden elde edilen kan örneklerine ilişkin genotiplerin uyumlu olduğunun tespit edildiği, 01.08.2014 tarihli Uzmanlık Raporuna göre kamera kayıtlarının çözünürlüğünün düşük olması, şahısların uzak noktada bulunmaları ve aydınlatmanın yetersiz olması nedeniyle, görüntülerdeki şahısların kim olduğunun net olarak tespitinin mümkün olmadığnın bildirildiği ve suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçlamayı kabul etmeyerek, tanık... ile aralarında husumet olduğunu beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; atılı suçları işlediği yönünde tanık ...’ın atfı cürüm niteliğindeki beyanları dışında her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı, mahkumiyetine yeterli delil elde edilemeyen suça sürüklenen çocuğun, şüpheden sanık yararlanır ilkesi de gözetilmek suretiyle, üzerine atılı hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından beraati yerine, hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.