Yargıtay 15. Ceza Dairesi · E. 2019/13552 · K. 2020/3966

15. Ceza Dairesi         2019/13552 E.  ,  2020/3966 K. "İçtihat Metni" Güveni kötüye kullanma suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 155/1. maddesi gereğince 6 ay hapis ve 5 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/05/2019 tarihli ve 2017/1188 esas, 2019/896 sayılı kararı aleyhine yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 31/10/2019 gün ve 94660652-105-26-14194-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/11/2019 gün ve 2019/106312 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu. Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede; Dosya kapsamına göre, sanığın güveni kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 155/1. maddesi gereğince 6 ay hapis ve 5 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek, adlî para cezasının bir gün karşılığı takdir edilen miktar ile çarpılmayarak hüküm neticelendirilmiş ise de, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52. maddesinin 3. ve 4. fıkraları gereğince adlî para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktarın ayrı ayrı gösterileceği, ekonomik ve şahsî haller göz önünde bulundurularak hükmedilen adlî para cezasının taksitlendirme süresi iki yılı geçmemek kaydı ile belirli taksitler halinde ödenmesine karar verilebileceği, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve adlî para cezasının ödenmemesi halinde karşılaşabileceği muhtemel durumun sanığa ihtar edilmemiş olmasında isabet görülmemiştir. 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur. GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: Sanık hakkında hakkında TCK'nın 155/1 maddesi uyarınca hapis cezası yanında hükmedilen 5 gün adli para cezasının TCK.nun 52/1. madde ve fıkrasına aykırı olarak adlî para cezasının bir gün karşılığı takdir edilen miktar ile çarpılması gerektiği gözetilmeyerek hüküm neticelendirilmiş ise de, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52. maddesinin 3. ve 4. fıkraları gereğince adlî para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktarın ayrı ayrı gösterileceği, ekonomik ve şahsî haller göz önünde bulundurularak hükmedilen adlî para cezasının taksitlendirme süresi iki yılı geçmemek kaydı ile belirli taksitler halinde ödenmesine karar verilebileceği, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve adlî para cezasının ödenmemesi halindeki hukuki sonuçlarının usulüne uygun şekilde bildirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, nedeniyle kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/05/2019 tarihli ve 2017/1188 esas, 2019/896 sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, Bozma nedenine göre ve aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında TCK'nın 155/1 maddesi uyarınca tayin edilen hapis cezası yanında tayin olunan 5 gün adli para cezasının TCK.nun 52/1 ve 52/2 ve 52/3 maddeleri uyarınca, sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önüne alınarak günlüğü 20 TL'den 100 TL adli para cezasına çevrilmesine ,sanığın ekonomik ve sosyal durumu gözetilerek, TCK'nın 52/4 maddesi uyarınca hükmolunan adli para cezasının ödenmesi için mehil verilmesine ve taksit yapılmasına yer olmadığına ibarelerinin hükme eklenmesine, infazın bu miktarlar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 01/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.