Yargıtay 3. Ceza Dairesi · E. 2019/14474 · K. 2019/23200

3. Ceza Dairesi         2019/14474 E.  ,  2019/23200 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Beraat Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: 1) Oluşa, mağdurenin soruşturma aşamasındaki ayrıntılı beyanlarına ve bu beyanları ile uyumlu doktor raporu içeriğine, kovuşturma aşamasında şikayetçi olmamasına rağmen bu beyanları inkar etmemesine ve hatta "bir daha beni dövmesin" şeklinde samimi beyanlarda bulunmasına ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın eşi olan mağdureyi kasten yaraladığı sabit olduğu halde, mahkumiyeti yerine yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi, 2) Uyap sisteminden yapılan incelemede Çivril Sulh Hukuk Mahkemesinin 29.03.2016 tarihli ve 2016/18 Esas - 2016/361 Karar sayılı gerekçeli kararında sanığın vesayet altına alınmasına karar verildiği, kararın gerekçesinde Pamukkale Üniversitesi Sağlık Araştırması ve Uygulama Merkezinden alınan raporunda hastanın şu anki haliyle demansiyel süreçte olduğu, mahkemece dinlenmesinde yarar olduğu, hastanın mevcut hastalığının sürekli ve ilerleyici nitelikte olduğu, oryantasyonları bellek yapısı zihinsel işlevleri değerlendirildiğinde kısıtlanmasının uygun olduğu, kendisine müşavir kayyım tayininin gerektiği bu nedenle TMK'nin 405. maddesi gereğince kısıtlanmasına ve vesayet altına alınmasına karar verildiğinin belirtildiği görülmekle, sanığın tüm tedavi evraklarının temin edilerek suç tarihi olan 09.12.2015 tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nin 32/1-2 maddeleri kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının tespiti için Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan, tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden veya Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından sağlık kurulu raporu aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 18.12.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.