Yargıtay 3. Ceza Dairesi · E. 2019/15013 · K. 2020/819

3. Ceza Dairesi         2019/15013 E.  ,  2020/819 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret, tehdit HÜKÜMLER : Mahkumiyetler ve beraatlere dair Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: 1)Katılan sanık ... hakkında katılan ...’ye hakaret ve tehdit suçlarından kurulan hükümler bakımından yapılan incelemede, Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı başvurulacak yasa yolu 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesinde hiçbir istisna öngörülmeksizin “itiraz” olduğu belirtilmekle, itiraz mercii tarafından incelenerek karar verilmek üzere temyizen incelenmeyen dosyanın mahalli mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 2)Sanık ... hakkında katılan sanık ...’ya karşı hakaret ve tehdit suçlarından kurulan beraat hükümleri bakımından yapılan incelemede, Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katlan sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 3)Katılan sanık ... hakkında katılan ...’yi kasten yaralamadan kurulan hüküm bakımından yapılan incelemede, Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak; a)Adli tıp kriterlerine göre yaralanmanın yüzde sabit ize neden olup olmadığının tespit edilebilmesi için muayenenin olaydan en az 6 ay geçtikten sonra yapılması gerektiği, katılanın yaralanmasının yüzünde sabit iz niteliğinde olduğuna dair... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 12.02.2014 tarihli adli raporunun ise; olay tarihinin üzerinden 6 ay geçmeden yapılan muayene sonucu düzenlendiği anlaşılmakla, katılanın yeniden Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek, yaralanmasının yüzde sabit iz niteliğinde olup olmadığı yönünde aldırılacak raporun sonucuna göre katılan sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, hükme esas alınacak yeterlilikle olmayan rapora dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması, b) İddianamede talep edilmediği halde, sanığa 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden, 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin sanık aleyhine uygulanmasına karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, katılan sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.01.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.