Yargıtay 3. Ceza Dairesi · E. 2019/15051 · K. 2020/2115

3. Ceza Dairesi         2019/15051 E.  ,  2020/2115 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: 1) Mağdur Murat Ayaz hakkında cildiye uzmanı tarafından düzenlenen adli raporda yüzde sabit iz açısından altı ay sonra değerlendirilmesinin uygun olduğunu belirtildiği; yine mağdur hakkındaki kulak burun boğaz uzmanı tarafından hazırlanan adli raporda diş açısından diş hekimi görüşünün uygun olduğunun belirtildiği; ayrıca mağdur hakkında olay tarihinde Isparta Gülkent Devlet Hastanesince hazırlanan adli raporda tüm lezyonların tariflendiği ancak raporun yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilip giderilemeyeceği yönünde görüş içermediği, mağdur hakkında daha sonraki muayeneler sonucu verilen adli raporların mağdurdaki tüm lezyonları kapsayacak şekilde olmadığının anlaşılmasına rağmen belirtilen eksiklikler giderilerek kesin rapor alınmadığı anlaşılmakla, mağdurun tüm tedavi belgeleri ve raporları varsa grafileri ile birlikte en yakın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğüne gönderilerek, mağdurun yaralanmasının niteliği ve yüzünde sabit iz bulunup bulunmadığına ilişkin TCK'nin 86 ve 87. maddesinde belirlenen ölçütlere uygun raporunun alınarak neticesine göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, 2) Karşılıklı kavga şeklinde gerçekleştiği anlaşılan ve tarafların olayın başlangıcı hakkında farklı beyanlarda bulunduğu olayda, soruşturma aşamasında dinlenen ve görgüye dayalı bilgileri olduğu anlaşılan tanık ... ve ...'ün duruşmaya çağrılarak dinlenmesi, ilk haksız hareketin kim tarafından gerçekleştirildiğinin belirlenmeye çalışılması, belirlenememesi halinde Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas 367 Karar sayılı kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Dairemizin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında da kabul edildiği üzere, şüpheli kalan bu halin sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda (1/4) uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekirken, taraflardan hangisinin beyanına hangi sebeple üstünlük tanındığı açıklanmaksızın yetersiz gerekçe ile sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması, 3)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK 326/son maddesi gereğince ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 05.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.