Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2019/1585 · K. 2019/8280

11. Hukuk Dairesi         2019/1585 E.  ,  2019/8280 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ TÜRK MİLLETİ ADINA Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 28/11/2017 tarih ve 2016/362 E- 2017/527 K. sayılı kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 24/01/2019 tarih ve 2018/682 E- 2019/93 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili ve davalı TPMK vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacılar vekili; müvekkili şirketin "KALE" esas ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalının bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “İDA KALE” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere davalı TPMK’ya başvuruda bulunduğunu, 2014/76579 kod numarasını alan başvurunun Resmi Marka Bülteninde ilanı üzerine müvekkili tarafından Markalar Dairesi Başkanlığına itirazda bulunulduğunu, ancak itirazın yerinde görülmeyerek reddedildiğini, bu kararın yeniden incelenmesi talebinin de nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, oysa müvekkili markalarının tanınmış olduğunu ve başvurunun bu markalarla karıştırılma ihtimali bulunacak düzeyde benzer olduğunu, gerçek hak sahibi olduklarını, davaya konu markanın müvekkili markaları ile iltibas yarattığını, müvekkili markalarından “İDA KALE RESORT OTEL” markasının dava konusu marka ile birebir aynı olduğunu, karıştırılma ve ilişkilendirilme ihtimalinin bulunduğunu, 556 Sayılı KHK'nın 8/4., 8/3. ve 8/5 maddesi gereği marka tescil talebinin reddi gerektiğini ileri sürerek 2016-M-8170 sayılı YİDK kararının iptaline, tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, davanın reddini istemiştir. Davalı şirket cevap vermemiştir. İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; dava konusu başvurunun "İDA KALE+şekil" ibaresinden oluştuğu, kapsamında 19, 37, 39. sınıftaki mal ve hizmetlerin bulunduğu, itiraza dayanak markaların ise "İDA", "KALE", "İDA KALE RESORT OTEL+şekil" ibarelerinden meydana geldiği ve koruma kapsamlarında 02, 09, 11, 17, 19, 20, 21, 43. sınıflardaki mal ve hizmetlerin yer aldığı, dava konusu marka ile davacı markalarının KHK 8/1-b md. anlamında karıştırılma ihtimali yaratacak derecede benzer olmadığı, “İda” ve “Kale” sözcüklerinin tek başına ayırt ediciliği bulunan, markasal anlamda özgün ve yaratıcılığı yüksek sözcükler olmadığı, bu nedenle bir kişinin tekeline verilemeyeceği, herkesin kullanıma açık olan sözcük ya da şekillerden olduğu, küçük ekler, sözler, işaretler veya şekiller ekleyerek kullanılabileceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Karara karşı davacılar vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesi'nce; dava konusu markanın 19. sınıfta yer alan "İnşaat, yol yapımı, tamirat, kaplama amaçlarıyla kullanılan kum, çakıl, mıcır, asfalt, zift, çimento, alçı gibi malzemeler." mallarının davacı markalarının kapsamları ile aynı ve/veya benzer olduğu, taraf markalarında ortak olan asıl ibarenin "kale" olduğu, "kale" ibaresinin tescil edilmek istenilen sınıf açısından tek başına ayırt ediciliğinin bulunduğu, davacının "kale" esas ibareli markaları ile "idakale" ibaresinin karıştırılma ihtimali yaratacak derecede benzer olduğu, bu bakımdan 19. sınıfta yer alan malları ile davacının mesnet alınan markaları arasında 556 Sayılı KHK'nın 8/l-b maddesine göre YİDK kararının iptali koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2. maddesi uyarınca yerel mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile, TPMK YİDK'nın 2016 M 8170 sayılı kararının, 19. sınıfta yer alan "İnşaat, yol yapımı, tamirat, kaplama amaçlarıyla kullanılan kum, çakıl, mıcır, asfalt, zift, çimento, alçı gibi malzemeler." malları bakımından iptaline, fazlaya ilişkin istemin reddine, dava konusu 2014/76579 sayılı markanın 19. sınıfta yer alan aynı emtialar yönünden hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmiştir. Kararı, davacılar vekili ve davalı TPMK vekili temyiz etmiştir. 1-İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda bölge adliye mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre davacılardan Kale Nakliyat Seyahat ve Turizm A.Ş. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, davacılardan Kale Seramik Çanakkale Kalebodur Seramik San.A.Ş. vekilinin ve davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. 2-Türk Patent ve Marka Kurumu’nun temyiz itirazlarının incelenmesinde; dava, marka başvurusuna yapılan itirazın reddine dair davalı Kurum YİDK kararının iptali ile markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemesine davalının marka başvurusuna konu “İDAKALE” ibaresi ile davacının “KALE” ibareli markaları arasında 556 sayılı KHK 8/1-b maddesi uyarınca benzerlik bulunduğuna ilişkin değerlendirmesi isabetli ise de, davacılardan Kale Nakliyat Seyahat ve Turizm A.Ş.’nin itiraza gerekçe gösterdiği “İDAKALE RESORT OTEL” markasının 43. sınıfta tescilli olduğu, bu marka ile davalı başvurusuna konu markanın tescil kapsamlarının farklılığı nedeniyle karıştırılma ihtimali olmadığı kabul edildiği halde davacı Kale Nakliyat Seyahat ve Turizm A.Ş. yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken kararın gerekçesiyle çelişki oluşturacak şekilde bu davacı yönünden dahi davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş ve bu nedenle kararın davalı TPMK yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir. 3-Davacı Kale Seramik Çanakkale Kalebodur Seramik San.A.Ş.’nin temyiz itirazlarına gelince; davacı taraf “KALE” ibareli markalarının 556 sayılı KHK’nın 8/4. maddesi uyarınca tanınmış marka olduğunu ve bu nedenle davacı markalarının tescil kapsamında bulunmayan farklı mal ve hizmetler yönünden de davalı markasının tescil edilmemesi gerektiğini ileri sürmüş olmasına rağmen anılan hususta bölge adliye mahkemesince olumlu veya olumsuz hiç bir değerlendirme yapılmadan karar verilmesi de doğru olmamış kararın bu nedenle mümeyyiz davacı Kale Seramik Çanakkale Kalebodur Seramik San.A.Ş. yararına bozulmasına karar verilmiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılardan Kale Nakliyat Seyahat ve Turizm A.Ş. vekilinin tüm, davacılardan Kale Seramik Çanakkale Kalebodur Seramik San.A.Ş. vekilinin ve davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine (2) ve (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı Kale Seramik Çanakkale Kalebodur Seramik San.A.Ş. ve davalı Türk Patent ve Marka Kurumu’nun temyiz istemlerinin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, HMK'nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalı TPMK'ya iadesine, istek halinde aşağıda yazılı 44,40 TL harcın temyiz eden davacılara iadesine,18/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.