Yargıtay 3. Ceza Dairesi · E. 2019/15890 · K. 2019/23076

3. Ceza Dairesi         2019/15890 E.  ,  2019/23076 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkumiyet hükmü olduğu halde, sanık hakkında tayin olunan cezanın 5237 sayılı TCK'nin 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Adli sicil kaydına göre sanığın tekerrüre esas sabıkası bulunduğu, daha önceden 3 aydan fazla hapis cezası aldığı, yine sanıktan şikayetçi olan müştekinin zararın olduğunu beyan ettiği ve sanığın müştekinin zararını giderdiğine dair dosyada bir bilgi ve belge bulunmadığı, zararın giderilmediği veya bu konuda bir girişimde de bulunulmadığı anlaşıldığından, sanık hakkında TCK'nin 50, 51. maddelerinde yazılı seçenek yaptırım ve erteleme ile CMK'nin 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümler uygulanamayacağından tebliğnamenin görüşüne iştirak edilmemiştir. Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak; 1) Müşteki ve tanık Gaye'nin aşamalardaki sanığın müştekiyi bıçakla yaralandığına dair beyanları ve müştekinin ... Hastanesinden 08.06.20014 tarihinde alınan raporunda "burnun üst kısmında yatay şekilde 1 cm boyutunda düzgün kenarlı cilt cilt altı dokuyu içeren düzgün kesi" olduğunun belirtilmesi karşısında, sanığın cezasında 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesine göre arttırım yapılıp yapılmayacağı tartışılmadan hüküm kurulması, 2) Tarafların aşamalardaki beyanları ve alınan doktor raporlarına göre sanık ve mağdurun karşılıklı birbirlerini yaralamaları şeklinde gerçekleşen olayda, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarihli, 2002/4-238 Esas - 2002/367 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde şüpheli kalan bu hal nedeni ile sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 17.12.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.