Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E. 2019/17090 · K. 2020/18351

8. Ceza Dairesi         2019/17090 E.  ,  2020/18351 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kaçmaya imkan sağlama HÜKÜM : Mahkumiyet Gereği görüşülüp düşünüldü: Sanığın, ... M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda infaz koruma memuru olup, iş atölyelerindeki eşyalardan sorumlu olduğu ve cezaevindeki hükümlülerin atölyeye giriş-çıkışlarını denetlediği, suç tarihinde 18 hükümlünün cezaevinin altından tünel kazarak kaçtığı olayda, tünel içinde yapılan incelemelerde iş atölyelerinde kullanılan kerpeten, maket bıçağı, makas, zımpara, çekiç ve yapıştırıcının ele geçmesi karşısında sanığın iş atölyelerindeki kullanılan eşyaların takibini yapmadığı anlaşılmakla, eyleminin TCK.nın 257/1. maddesinde düzenlenen görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde TCK.nın 294/8. maddesinde düzenlenen dikkat veya özen yükümlülüğüne aykırı davranma sonucu kaçmaya neden olma suçundan hüküm kurulması, Kabul ve uygulamaya göre de; 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 231/8. maddesinde yer alan ''Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez.'' şeklindeki düzenleme karşısında, suç tarihinin 28.06.2014 tarihinden önce olduğu dikkate alındığında sanığın adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar mahkumiyet niteliğinde bulunmadığı gibi, silinme koşulları oluşmamış kasıtlı bir suçtan mahkumiyeti bulunmadığı cihetle, sanık hakkında kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunda bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, ''sabıkasında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı olduğundan'' bahisle yasal ve yetersiz gerekçeyle yazılı biçimde sanık lehine hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.