Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2019/1753 · K. 2020/1981

12. Ceza Dairesi         2019/1753 E.  ,  2020/1981 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 50/1-a, 52, 52/4. maddeleri gereği mahkumiyet Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin genel usul ve yasaya aykırılık dışında özel bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak; Dosya içeriğine göre olay günü, sanığın kepçe operatörü olarak görev yaptığı... Temizlik firmasının yüklenici, Edirne Belediyesinin iş sahibi konumunda bulunduğu sözleşme gereği çöp toplama işleri yürütülmekteyken, sanığın çöpleri önündeki kepçeye doldurup kaldırmak için aracıyla geri manevra yaptığı esnada, iş makinesinin arkasında yürümekte olan yayaya çarpmasıyla, sanığın asli ve tam kusurlu olarak bir kişinin ölümüne sebebiyet verdiği olayda; Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesi 52/2 gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi; Sanık hakkında kurulan hükümde, TCK'nın 85/1. ve 62. maddeleri gereğince belirlenen hapis cezası miktarının aynı kanunun 52/1-2 maddesi gereği paraya çevrilmesi esnasında, sonuç para cezasının 18,200 TL yerine 18,240 TL olarak fazla ceza tayini, Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 3. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın ekonomik ve şahsi hali göz önünde bulundurularak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 910 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 25/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.