Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2019/1792 · K. 2020/7142

11. Ceza Dairesi         2019/1792 E.  ,  2020/7142 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahte fatura ve müstahsil makbuzu düzenlemek HÜKÜM : Mahkumiyet Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdiri ile incelenen dosya içeriğine göre, sanığın ve Cumhuriyet savcısının diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; ... Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 16/08/2013 tarihli 2013/1721 Soruşturma ve 2013/708 Esas sayılı iddianamesiyle 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre dava şartı olan komisyon mütalaasına uygun olarak sanık hakkında, "2009-2010 takvim yıllarında sahte fatura ve müstahsil makbuzu düzenleme" suçlarından kamu davası açılmasına karşın, ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte belge kullanma" ve “sahte belge düzenleme” suçlarının birbirine dönüşemeyeceği gözetilmeden, Mahkemece hangi suçtan hüküm kurulduğu da anlaşılamayacak şekilde hem “sahte belge kullanma”, hem de “sahte belge düzenleme” suçlarından söz edilmek suretiyle mahkûmiyet hükümleri kurulması, 2-5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 226. maddesi uyarınca sanığa ek savunma hakkı verilmeden, TCK’nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, 3-5237 sayılı TCK‘nin 62. maddesine göre; sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri konusunda mahkemede oluşan kanaate göre takdiri indirim uygulanıp uygulanmayacağının kararda tartışılması gerekirken, sanığın vergi borcunu ödemediği şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle sanık hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması, 4-2009 takvim yılı için “31/12/2009” ve 2010 takvim yılı için “31/12/2010” olan suç tarihlerinin, gerekçeli karar başlığında “2009-2010 yılı vergi dönemi” şeklinde eksik yazılması, 5-5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.