Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2019/1917 · K. 2023/8981

11. Ceza Dairesi         2019/1917 E.  ,  2023/8981 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/332 E., 2015/118 K. SUÇ : Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan HÜKÜMLER : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Kısmi ret, kısmi onama Yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanıklar hakkında, başka adreste ikamet ettikleri halde yalan beyanda bulunarak, seçim takvimi başlayınca ikametlerini ... Köyü'ne aldırdıkları iddiasıyla açılan kamu davasında, resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan kurulan hükümler yönünden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen katılanlar vekilinin, ..., ..., ..., ..., ... vekili sıfatıyla aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanıklar hakkındaki hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, bu kişileri kapsar şekilde usulsüz verilen katılma kararının da hükmü temyiz yetkisi vermeyeceği, hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı belirlenerek inceleme yapılmıştır. Katılanlar vekilinin, katılanlar ... ve ... vekili sıfatıyla yaptığı temyizine yönelik incelemede, sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Isparta 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.03.2015 tarihli ve 2014/332 Esas, 2015/118 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir. 2.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanıklar hakkında kurulan beraat hükümlerinin onanması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanlar vekilinin temyiz isteği, sanıkların yüklenen suçu işledikleri sabit olduğu halde beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, anılan ve re'sen gözetilecek nedenlerle hükümlerin bozulması talebine ilişkindir. III. GEREKÇE A. Katılanlar Vekilinin, Katılanlar ..., ..., ..., ... ve ... Vekili Sıfatıyla Yapmış Olduğu Temyizi Yönünden Sanıklar hakkında, başka adreste ikamet ettikleri halde yalan beyanda bulunarak, seçim takvimi başlayınca ikametlerini ... Köyü'ne aldırdıkları iddiasıyla açılan kamu davasında, resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan kurulan hükümler yönünden, 5271 sayılı Kanun'un 237 inci maddesine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen katılanlar vekilinin, ..., ..., ..., ..., ... vekili sıfatıyla aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanıklar hakkındaki hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, bu kişileri kapsar şekilde usulsüz verilen katılma kararının da hükmü temyiz yetkisi vermeyeceği, hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı belirlenmiştir. B. Katılanlar Vekilinin Katılanlar ... ve ... Vekili Sıfatıyla Yapmış Olduğu Temyizi Yönünden 1. Sanıkların yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 206 ncı maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlem olan sorgu tarihlerine göre, sanık ... yönünden 13.10.2014, sanıklar ..., ..., ..., ... yönünden ise 19.11.2014 tarihlerinden, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. IV. KARAR A. Katılanlar Vekilinin, Katılanlar ..., ..., ..., ... ve ... Vekili Sıfatıyla Yapmış Olduğu Temyizi Yönünden Gerekçe bölümünde 'A) bendinde açıklanan nedenle Isparta 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.03.2015 tarihli ve 2014/332 Esas, 2015/118 Karar sayılı kararırına yönelik adı geçen şikayetçiler vekili sıfatıyla yapılan temyiz isteklerinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Katılanlar Vekilinin Katılanlar ... ve ... Vekili Sıfatıyla Yapmış Olduğu Temyizi Yönünden Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Isparta 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.03.2015 tarihli ve 2014/332 Esas, 2015/118 Karar sayılı kararına yönelik katılanlar vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.11.2023 tarihinde karar verildi.