Yargıtay 15. Ceza Dairesi · E. 2019/1930 · K. 2019/6537

15. Ceza Dairesi         2019/1930 E.  ,  2019/6537 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 168/2, 52/2-4, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmü O yer Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığın katılanı arayarak gerçeğe aykırı şekilde Akbank'dan aradığını, Akbank'dan aldığı kredi kartlarının düzenli ödenmesi nedeniyle ekstra bir ödeme yapılmadan laptop gönderileceğinin, bu hediyelerin MNG kargo ile gönderileceğinin söylenip akabinde katılana Akbank kredi kartının bilgilerinin sorularak bu kredi kartının bilgilerinin katılanın kandırılması suretiyle temin edilmesi ve Akbank kredi kartı hesabından 650 TL çekilmesi eyleminin; 5237 sayılı 158/1-L maddesinde öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29/05/2019 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi. KARŞI OY 5237 sayılı TCK.nun 245/1. madde ve fıkrasında, başkasına ait bir banka veya kredi kartını, her ne suretle olursa olsun ele geçiren veya elinde bulunduran kimsenin kart sahibinin veya kartın kendisine verilmesi gereken kişinin rızası olmaksızın bunu kullanarak veya kullandırtarak kendisine veya başkasına yarar sağlarsa cezalandırılacağı hükme bağlanmıştır. Madde gerekçesinde de belirtildiği üzere; söz konusu madde, “banka veya kredi kartlarının hukuka aykırı olarak kullanılması suretiyle bankaların veya kredi veya banka kartı sahiplerinin zarara sokulmasını, bu yolla çıkar sağlanmasını önlemek ve failleri cezalandırmak amacıyla kaleme alınmıştır. Aslında hırsızlık, dolandırıcılık güveni kötüye kullanma ve sahtecilik suçlarının ratio legis’lerinin tümünü de içeren bu fiillerin, duraksamaları ve içtihat farklılıklarını önlemek amacıyla, bağımsız suç haline getirilmeleri uygun görülmüştür. Öte yandan 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu’nun 3/e maddesine göre kredi kartı, “nakit kullanımı gerekmeksizin mal ve hizmet alımı veya nakit çekme olanağı sağlayan basılı kartı veya fiziki varlığı bulunmayan kart numarasını” ifade etmektedir. Olayda; sanığın Akbank’tan aradığını, kredi kartını düzenli ödemesi nedeniyle ayrıca ödeme yapmadan Laptop hediye edileceğini ve MNG kargo ile gönderileceğini belirterek, katılana kredi kartının ilk sekiz rakamını söyleyip, diğer rakam, şifre ve son kullanma tarihini katılandan aldığı; sadece kart bilgilerini aldığında eylemin TCK’nın 136. maddesindeki kişisel verileri hukuka aykırı ele geçirme suçunun oluşacağı yerleşik Yargıtay içtihatlarından anlaşıldığı ancak; sanığın katılandan aldığı kredi kartı bilgilerini kullanarak mail order yoluyla katılanın kredi kartından 650 TL rızası dışında alışveriş yaptığı, Sanığın eyleminin bir bütün olarak banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması suçunu oluşturduğu gözetilerek 5237 sayılı TCK.nun 245/1. maddesine uyduğu görüşünde olduğumdan kararın bu çerçevede bozulması düşüncesiyle, eylemin TCK 158/1-L’ye uyduğunu belirten sayın çoğunluk görüşüne katılmıyorum.