Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2019/2004 · K. 2019/3003

11. Ceza Dairesi         2019/2004 E.  ,  2019/3003 K. "İçtihat Metni" Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 26.11.2018 tarihli ve 2018/10049 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 29.11.2018 tarih ve KYB-2018/95996 sayılı ihbarname ile; Dolandırıcılık suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Gürpınar Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 29/03/2018 tarihli ve 2018/84 soruşturma, 2018/145 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Van 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 18/04/2018 tarihli ve 2018/2148 değişik iş sayılı kararının "5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında, Her ne kadar Gürpınar Cumhuriyet Başsavcılığınca olaydaki kimlik numarasının yanlış yazılmasına ilişkin uyuşmazlığın "olabilecek bir hata" olduğundan bahisle kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verilmiş ise de; somut olayda, müşteki, şüpheliye satmış olduğu inşaat profili ve sac karşılığında, şüphelinin kendisine 3.000 Türk Lirası bedelli bono verdiğini, ancak bonoyu icra takibine koymak istediğinde üzerinde yazılı kimlik numarasının bir rakamının farklı yazılmış olması sebebiyle ilgili bonoyu takibe koyamadığını, ayrıca söz konusu bonoyu şüphelinin doldurarak kendisine verdiğini beyan etmesi karşısında, şüphelinin savcılık tarafından alınan ifadesinde ise; söz konusu bonoyu müştekinin doldurarak kendisine verdiğini, dolayısıyla kimlik numarasının yanlış yazılmış olmasının müştekinin hatası olduğunu belirtmesi karşısında, Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından bu çelişkiyi giderecek yönde bir araştırma yapılmadığı görülmekle, bahse konu bono aslının temin edilmesi, şüpheli ve müştekinin imzaları ve yazı örnekleri ile gerekli karşılaştırmanın yapılması, yine ilgili kişilerin suç tarihinden önceki resmî kurumlardan temin edilecek imza ve yazı örnekleri ile birlikte huzurda alınan yazı ve imza örnekleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak anılan bonodaki imza ve yazıların müştekiye veya şüpheliye ait olup olmadığının tespitinin yapılmasından sonra şüphelinin hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik soruşturmaya ve değerlendirmeye dayalı kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla, Dosya incelendi, gereği görüşüldü: İncelenen dosya içeriğine göre; şüphelinin borcuna karşılık olarak müştekiye verdiği bonoda T.C. Kimlik numarasında yer alan rakamlardan birini yanlış yazmak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia olunduğu olayda, müşteki ile şüpheli arasında suça konu bono üzerindeki yazıları kimin yazdığı hususunda bir ihtilaf bulunmakla birlikte, bono üzerinde yer alan şüpheliye ait kimlik, adres ve telefon bilgilerinin doğru olduğu ve şüphelinin savunmasında müştekiye borçlu olduğunu, bu borca istinaden suça konu bononun düzenlendiğini, ekonomik nedenlerle bonodan kaynaklanan borcunu ödeyemediğini bildirerek, bonodan kaynaklı borcunu da kabul ettiğinin anlaşılması karşısında, Gürpınar Cumhuriyet Başsavcılığı’nca verilen 29.03.2018 tarihli 2018/84 Soruşturma ve 2018/145 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin merci Van 2. Sulh Ceza Hakimliği’nin 18.04.2018 tarihli ve 2018/2148 Değişik İş sayılı kararında herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığından, kanun yararına bozma isteminin CMK'nin 309. maddesi uyarınca REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 25.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.