Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2019/2070 · K. 2020/5671

11. Hukuk Dairesi         2019/2070 E.  ,  2020/5671 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada Eskişehir Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 04.07.2017 gün ve 2016/717 E. - 2017/631 K. sayılı kararı onayan Daire'nin 18.02.2019 gün ve 2017/4402 E. - 2019/1289 K. sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü: Davacı vekili; müvekkili ile davalının dava dışı Dönüşüm Grup Yedek Parça Oto. San. ve Tic. Ltd. Şti. adında kurulacak şirkete sermaye koymayı taahhüt ettiklerini, bu kapsamda müvekkilinin 30.12.2011 tarihinde 150.000,00 TL, diğer ortak davalının da 30.05.2012 tarihinde 75.000,00 TL sermaye koyma taahhüdü altına girdiklerini, bu hususta tanıklar huzurunda sözleşme imzalandığını, müvekkilinin söz konusu sermaye borcunu yerine getiremediği için bononun davalı tarafından haksız ve yetkisiz bir şekilde icra takibine konulduğunu, müvekkilinin davalıya, bahse konu senede ilişkin veya başka herhangi bir borcunun bulunmadığını, senedin sebepten mücerret olmadığını ileri sürerek davalı tarafından müvekkili aleyhine Eskişehir 7. İcra Müdürlüğü'nün 2012/2299 Esas sayılı icra takip dosyasına dayanak bono nedeniyle müvekkilinin davalıya borcu olmadığının tespiti ile davalı aleyhine % 20'den aşağı olmamak üzere haksız takip tazminatını talep ve dava etmiştir. Davalı vekili; davacının, aynı iddialarla icra hukuk mahkemesinde açılan davadan tarafların sulh olması nedeniyle feragat ettiği için işbu davayı açamayacağını, borcunu kabul ettiğini, takibe konu bononun taraflar arasında imzalanan sözleşmede bahsi geçen bono olmadığını, sebepten mücerret olduğunu, davacının şirkete ait giderleri ödemediğini, sermaye koyma borcunun yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır. Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 20,80 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 03.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.