Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2019/2083 · K. 2020/436

11. Hukuk Dairesi         2019/2083 E.  ,  2020/436 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada ...2. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 08/02/2018 tarih ve 2016/466-2018/84 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalılar vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin...Nakliyat Sigorta Poliçesi ile sigortaladığı Tarım İşletmeleri Genel Müdürlüğü'ne ait canlı hayvanların davalılardan ... ve ... tarafından taşınması esnasında 6 tanesinin öldüğünü, müvekkilinin sigortalıya 9.450.- TL ödeme yaptığını ileri sürerek bu bedelin faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalılar vekili, sadece davalılardan ...'e ait araçla taşınan bir adet hayvanın öldüğünü, bunun da zaten yükleme esnasında hasta olduğunu, göndericinin talimatı ile yüklendiğini, başka bir ölümün meydana gelmediğini, otopsi yapılmadığından dava konusu hayvanların ölüm sebeplerinin bilinmediğini savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya ve dosya kapsamına göre; davalı tarafın sorumluluktan kurtulmuş sayılmasının ön koşulu olan "durum ve şartlara göre üzerine düşeni yapmış olup tüm sorumluluğunu yerine getirme" şartını ispat edemediği gerekçesiyle davanın kabulü ile 9.450.- TL'nin dava tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir. Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve her ne kadar Dairemiz bozma ilamında, davalılardan ... ve ... ile ...’in ayrı ayrı sorumluluğunda olmak üzere iki araçla taşıma yapıldığı halde mahkemece tefrik kararı verilmeksizin davalıların birlikte sorumlu tutulması eleştirilmiş olup, mahkemece bu hususa uyulmadan karar verilmesi isabetli değilsede, kabule göre bozmanın mahiyeti gereği müktesep hak oluşturmayacağı ve bu hususun mümeyyiz davalılar tarafından temyiz konusu yapılmamasına göre, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanunu uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 484,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 15/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.