Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2019/21 · K. 2019/1379

11. Hukuk Dairesi         2019/21 E.  ,  2019/1379 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ TÜRK MİLLETİ ADINA Taraflar arasında görülen davada ... ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen .../.../2015 tarih ve 2014/1689-2015/1061 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan güzellik merkezine gerekli bazı malları satın aldığını, satılan mallar için 206.000 TL ödendiğini, daha sonra ödenen bu miktarın şirket kaynaklarına tekrar aktarımın sağlanması amacıyla finansal kiralama yöntemiyle satın alınmasına karar verildiğini, dava dışı ... Kiralama AO. ile finansal kiralama sözleşmesi akdedildiğini, müvekkilinin finansal kiralama sözleşmesi uyarınca kira taksitlerini ödediğini, dava dışı finansal kiralama şirketince de malların bedelinin davalıya ödendiğini, bu şekilde davalıya aynı mallar için iki defa ödeme yapıldığını, davalı tarafça mükerrer ödeme nedeniyle kısmen iade yapıldığını, fakat bakiye alacağın 121.000 TL olduğunu, ayrıca davalı tarafından dava dışı finansal kiralama şirketine proforma faturası keşide edildiği, faturada satılanın Ergoline 900 olduğu ve 2009 yılında üretildiğinin belirtildiğini, fakat teslim edilen malın Ergoline 800 olduğu ve üretim yılının 2000 yılı olduğunu, malın üzerindeki yazıların silinmesi nedeniyle ilk bakışta anlaşılamadığını, bu nedenle gizli ayıp olduğunu, gizli ayıp nedeniyle satılan malın piyasa fiyatının çok üzerinde bir bedele mal edilmiş olduğunu, 33.800 Euro'nun fazladan tahsil edildiğini ileri sürerek 121.000 TLve 33.800 Euro için şimdilik ....000 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili, 206.000 TL'nin bakiye alacak için ödendiğini, gizli ayıbın söz konusu olmadığını, zira davacı tarafça ikinci el mal satıldığının bilindiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafça yaptırılan delil tespiti raporunda davacı tarafa teslim edilen malların Ergoline 800 olduğunun ve malların üzerinde yer alan etiket ve ürün bilgilerinin silinmiş ve ikinci el olduğunun belirtildiği, davacı tarafça davalı tarafa gönderilen maillere göre alınan malların ikinci el olduğunun bilindiği, fakat satış sözleşmesinde "Ergoline 900" model malın satımının kararlaştırıldığı, teslim edilenin "Ergoline 800" olduğu, yazıların çoğunun silinmesi karşısında malların modellinin 900 olup olmadığının anlaşılmasının ancak bir uzman tarafından yapılan inceleme neticesinde anlaşılabileceği, normal bir satıcının yapacağı normal bir muayene neticesinde anlaşılmayacağı, bu nedenle makinelerin 800 model olarak satılmasının gizli ayıp olarak kabul edilmesi gerektiği, gizli ayıbın öğrenilmesinden sonra yasal süresi içinde ayıp ihbarında bulunulduğu, gizli ayıp karşısında davacının mal bedelinden indirim talep etme hakkının bulunduğu, takdiren %... indirim yapılmadı gerektiği, bunun da 4.800 Euro'ya karşılık geldiği, 121.000 TL alacak talebine bakımından davacının talebinin yerinde olmadığı, zira ödenen miktarın hizmet alımı karşılığı olduğu, 4.800 Euro'nun dava tarihi karşılığı ....040,16 TL olduğu, dava dilekçesinde ise talebin ....000,00 TL olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, ....000 TL'nin tahsiline karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 534,... TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.