Yargıtay 17. Ceza Dairesi · E. 2019/2195 · K. 2019/12890

17. Ceza Dairesi         2019/2195 E.  ,  2019/12890 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Katılan ...’un İnegöl İlçesi'nde faaliyet gösteren... isimli mağazanın kasa bölümünde çalıştığı, suç tarihinde sanığın 7,00 TL’lik alışveriş yaptıktan sonra ödeme için katılana 200,00 TL para verdiği, daha sonra katılandan kendisine bozuk para vereceğini beyan ederek 200,00 TL parayı geri aldığı, sanığın katılanın kafasını karıştırmak maksadıyla tekrar 200,00 TL parayı masanın üzerine bırakarak bozmasını istediği, katılanın da sanığa iki adet 100,00 TL verdiği sırada sanığın el çabukluğu ile masanın üzerinde bulunan 200,00 TL'yi katılana hissettirmeden aldığı, ayrıca katılanın uzattığı iki adet 100,00 TL'yi de aldığı, daha sonra katılandan aldığı 2 adet 100,00 TL den birini ve 2,00 TL madeni parayı ekleyerek almış olduğu ürünlerin parası olan 7,00 TL'yi ödemek üzere katılana verdiği, ve katılandan 95,00 TL para üstü aldığı,, sanığın eyleminin hırsızlık suçunu oluşturduğu anlaşılmakla, tebliğnamede eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'un 157/1. maddesine konu dolandırıcılık suçunu oluşturduğundan bahisle bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir. Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden; sanık hakkında tekerrüre esas alınan Denizli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/199 Esas ve 2008/159 Karar sayılı ilamındaki mahkumiyetin, TCK’nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. Fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesinde tanımı yapılan dolandırıcılık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü de gözetilerek 6763 sayılı kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usulü göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilip hakkında bahsedilen ilamın esas alınarak TCK’nın 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususu infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilerek bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ... ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 22.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.