Yargıtay 14. Ceza Dairesi · E. 2019/2217 · K. 2020/3488

14. Ceza Dairesi         2019/2217 E.  ,  2020/3488 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi (Nazilli 1. Ağır Ceza Mahkemesi) SUÇ : Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, tehdit, müstehcenlik, sanık ... hakkında müstehcenlik HÜKÜM : Sanık ...'un beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, müstehcenlik ve şantaj suçlarından, sanık ...'ın müstehcenlik suçundan mahkumiyetlerine İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınıp, hükmolunan ceza miktarına göre sanık ... müdafisinin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü: Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; Hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür. Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanık ... müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, Sanık ... hakkında müstehcenlik ile sanık ... hakkında müstehcenlik ve şantaj suçlarından kurulan hükümlerin incelemesine gelince; Sanık ...’un mağdureye karşı ilk şantaj eyleminin çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunun unsuru olduğu, 24.02.2014 tarihli telefon tespit tutanağındaki mesajların ise aynı zaman diliminde gönderildiği gözetilmeden koşulları oluşmadığı halde sanık hakkında şantaj suçundan belirlenen temel cezanın TCK'nın 43. maddesi ile artırılma suretiyle fazla ceza tayini, Mağdureye ait görüntülerin ele geçirilememesi nedeniyle kayıt içeriklerinin tespit edilememesi karşısında, sanıkların üzerlerine atılı müstehcenlik suçunu işledikleri hususunda cezalandırılmalarına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek atılı suçtan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkûmiyetlerine karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.