Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E. 2019/23180 · K. 2020/10191
8. Ceza Dairesi 2019/23180 E. , 2020/10191 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi SUÇ : Genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme, 6136 sayılı Yasaya aykırılık Gereği görüşülüp düşünüldü: 1. Suça sürüklenen çocuk hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; ... Kriminal Laboratuvarı 04.02.2013 tarihli Uzmanlık Raporunda suça konu tabancanın mekanik aksamının sağlam ve işler durumda, gaz kanalı parçasının üzerinde bulunduğu, bilinen ateşli silah fişeklerinin istimal edebilecek nitelikte olmadığı, 9 mm çapındaki ses ve gaz fişeklerini istimal ettiği, mevcut haliyle namlusu içerisindeki gaz kanalı parçasının ortasındaki boşluktan özel nitelikteki fişeklerin ön kısmında bulunan saçma, kurşun, metal küre vb.cisimlerin geçebileceği ancak kuru-sıkı olarak tabir edilen tabanca üzerinde sonradan tadilat olduğuna ilişkin bulgudan bahsedilmemesi, suça sürüklenen çocuğun aşamalarda tabancanın kuru sıkı olduğu savunması, üzerinde özel yapım fişek bulunmadığı ve boş kovan ele geçirilememiş olması karşısında suça sürüklenen çocuğun ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek taşıdığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde suça sürüklenen çocuğun beraati ve bizatihi suç teşkil eden tabancanın müsaderesi yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; 2. Suça sürüklenen çocuk hakkında korku kaygı panik yaratacak şekilde ateş etmek suçundan kurulan mahkumiyet hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Silah niteliğinde bulunmayan kurusıkı tabanca ile havaya ateş etme eyleminin 5237 sayılı TCK.nın 170/1-c maddesinde tanımlanan ve içinde silah öğesi bulunan suç tipine uygun olmayacağı, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 36/1. maddesinde tanımı yapılan gürültüye neden olma kapsamında olup idari yaptırımı gerektireceği ve anılan Yasanın 20/2-c maddesi uyarınca soruşturma zamanaşımı süresinin 3 yıl olması nedeniyle kabahat tarihinden karar tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşılmakla suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5226 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 20/2-c maddesi gözetilerek İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 20.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.