Yargıtay 15. Hukuk Dairesi · E. 2019/2509 · K. 2020/127

15. Hukuk Dairesi         2019/2509 E.  ,  2020/127 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü: - K A R A R - Dava, eser sözleşmesi niteliğindeki spor salonu yapım işinden kaynaklanan hak ediş bedelinin tahsili amacı ile başlatılan icra takibine vâki itirazın iptâli ve icra inkâr tazminatı istemine ilişkin olup yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir. Davacı dava dilekçesinde diğer davacı ile oluşturdukları ortak girişim ile davalı idare arasında... Spor Salonu yapım işi konulu 15.10.2010 tarihli sözleşme imzaladıklarını, kesin kabul ve 7 nolu hakedişten kaynaklanan alacaklarının ödenmemesi sebebi ile davalı idareye ihtarname gönderdiklerini ancak bunun sonuçsuz kaldığını, alacaklarının tahsili için başlattıkları icra takibine davalı idarenin haksız olarak itiraz ettiğini, itirazın iptâli ile alacağın %20’si oranında icra inkâr tazminatına hükmedilmesini, davanın kabulünü talep etmiştir. Davalı idare ise davacıların alacaklarının 7 nolu hakediş raporu ile belirlendikten sonra bir takım kalemler ile ilgili davacılara fazla ödeme yapıldığının tespit edildiğini, yapılan kesintilere itiraz neticesinde kesintilerin haklı olduğunun anlaşıldığını ve hakediş alacağından kalan bakiye bedelin ödendiğini, davacıların herhangi bir alacaklarının kalmadığını, davanın reddini savunmuştur. Yerel mahkemece denetime elverişli bulunan bilirkişi raporunun hükme esas alınması neticesinde davanın 399.411,82 TL asıl alacak ve 30.175,01 TL işlemiş faiz üzerinden kısmen kabulüne, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir. 2-492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca Gençlik Spor Bakanlığı harçtan muaf olduğu halde mahkemece davalının ilam harcı ile yükümlü tutulması isabetsiz olmuştur. Ne var ki; yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’nın 438/VII. maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin 2. bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 3. bendinin ikinci satırında yer alan "bakiye 19.824,18 TL harcın davalıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına" ibaresinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine ''davalı harçtan muaf olduğu için harç alınmasına yer olmadığına'' yazılmasına, hükmün bu hali ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 20.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.