Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2019/2654 · K. 2021/811

11. Ceza Dairesi         2019/2654 E.  ,  2021/811 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahte fatura kullanma HÜKÜM : Mahkumiyet 1- Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığının 24.10.2013 tarihli iddianamesi ile mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında, “2009 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan kamu davası açıldığı, temyize konu kararın gerekçesinde bir yandan “sanığın 2009 takvim yılında sahte ve muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge temin ederek yasal defterlerine kayıt ettirdiği, KDV’sini indirim konusu yaptığı”, diğer yandan “sanığın 2009 yılı vergi takvim yılında sahte belge düzenleyerek vergi kaçakçılığı suçunu işlediği” belirtilip, 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan hüküm kurulmak suretiyle, hem gerekçede hem de gerekçe ve hüküm arasında çelişkiye neden olunması, 2- Sanık hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, suça konu faturaların gerçek bir ticari ilişkiye dayandığını beyan etmesi karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından; a) Faturaları düzenleyen mükellef hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi, b) Aynı mükellef hakkında ilgili takvim yılında “sahte fatura düzenleme suçundan” dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyanın getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması, c) Faturaları düzenleyen şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdiklerinin, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların verilmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması, d) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan mükellefin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması, 3- Kabule göre; a) Suça konu faturaların 2009 yılının Ocak ve Şubat ayları KDV beyannamelerinde kullanılmaları nedeniyle, sanık hakkında TCK’nin 43/1. maddesi gereğince zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, b) Suça konu faturaların kdv indiriminde kullanılmaları nedeniyle, en son tarihli faturaya göre, 25.03.2009 olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi ile, “sahte fatura kullanma” olan suç adının gerekçeli karar başlığında “sahte belge düzenleyerek vergi kaçakçılığı” şeklinde yanlış gösterilmesi, Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması, Yasaya aykırı, c) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 28.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.