Yargıtay 15. Ceza Dairesi · E. 2019/2697 · K. 2020/76

15. Ceza Dairesi         2019/2697 E.  ,  2020/76 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 62, 52/2-4, 53 maddeleri gereği iki kez mahkumiyet Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede; Katılan ... %95 felçli kızı ...'ı çeşitli hastanelere götürerek tedavi ettirmeye çalıştığı ancak sonuç alamadığı, kendisini biyoenerji uzmanı olarak tanıtan ve çeşitli hastalıkları masaj yoluyla tedavi ettiğini söyleyen sanığın yakın köye gelerek felçli hastaları tedavi ettiğini duyması üzerine sanıkla görüştüğü, sanığın buz masajı yaparak üç ay içerisinde ...'ı iyileştireceğini söyleyerek ...'den 2.500 TL aldığı ve ...'a dört defa buz masajı uyguladığı, yine ...'nin kardeşi olan katılan ... eşi ...'nin beyin tümörü ve çocuk yapamaması rahatsızlığı nedeniyle sanıkla görüştüğü, sanığın her iki rahatsızlığı da üç ay içerisinde iyileştireceğini söyleyerek ...'den 1.500 TL aldığı ve ...'ye iki defa buz masajı uyguladığı, ancak buz masajlarından herhangi bir fayda görmedikleri, bu suretle sanığın dolandırıcılık suçlarını işlediği iddia edilen olayda, sanık savunması, katılanların beyanları, uzlaştırma raporu ile tüm dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçlarını işlediğine dair mahkemenin mahkumiyet hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin suçun yasal unsurları oluşmadığı gerekçesine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 13/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.