Yargıtay 19. Ceza Dairesi · E. 2019/28805 · K. 2019/11521

19. Ceza Dairesi         2019/28805 E.  ,  2019/11521 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; Katılan vekilinin 16/02/2012 tarihli şikayet dilekçesinde,... Madencilik İnşaat Taahhüt Yapı Kimyasalları Dış Ticaret İthalat İhracat San. Ltd. Şti'nce piyasaya sunulan faturalarda katılan adına tescilli... ve ... markalarının kullanıldığını iddia etmesi üzerine, şikayete konu şirketin adresinde 17/02/2012 günü çilingir marifetiyle yapılan aramada, masa üzerinde, üzerlerinde ... ve ... markaları bulunan iki adet bayrak ile iki adet boş sevk irsaliyesinin ele geçirilmesi karşısında, iki adet bayrak ile iki adet boş sevk irsaliyesinden ibaret eşyaların başlı başına iş yerinde bulunmasının katılan adına tescilli markaların taklit edilmek suretiyle kullanıldığına dair yeterli delil oluşturmayacağı gözetilmeden yerinde görülmeyen gerekçe ile sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması, Kabule göre de; Sanığın hizmet üretmek suretiyle katılanın marka hakkına tecavüz ettiği iddiası ile açılan kamu davasında uzlaştırma prosedürü uygulanmadan sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmişse de; 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılmadan önce de, üreticiler yönünden etkin pişmanlık hükmünün uygulanma olanağı bulunmadığı, bu eylemin suç tarihi itibariyle de uzlaşmaya tabi olduğu anlaşılmakla; soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A-1. maddesinde düzenlenen ve sanığın eylemine uyan suçun, CMK'nin 253. ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşmaya tabi olması karşısında, anılan maddelerde öngörüldüğü biçimde yöntemine uygun olarak uzlaştırma prosedürünün uygulanması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 19.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.