Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E. 2019/2919 · K. 2021/1515

8. Ceza Dairesi         2019/2919 E.  ,  2021/1515 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, basit yaralama HÜKÜMLER : Mahkumiyet,beraat Gereği görüşülüp düşünüldü: I- Sanık hakkında basit yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde; Sanık hakkında basit yaralama suçundan tayin edilen adli para cezasının nevine ve miktarına göre hükmün, 6217 sayılı Yasanın 26. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici ve 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanığın ve Cumhuriyet Savcısının temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, I- Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde; TCK.nın 96/1. maddesinde "bir kimsenin eziyet çekmesine yol açacak davranışları gerçekleştiren kişi..." ibaresi yer almakta; yasada eziyet kabul edilen eylemler tanımlanmamaktadır. Madde gerekçesinde ise "eziyet olarak, bir kişiye karşı insan onuruyla bağdaşmayan ve bedensel veya ruhsal yönden acı çekmesine, aşağılanmasına yol açacak davranışlarda bulunulması gerekir. Aslında bu fiiller de kasten yaralama, hakaret, tehdit, cinsel taciz niteliği taşıyabilirler. Ancak, bu fiiller, ani olarak değil, sistematik bir şekilde ve belli bir süreç içinde işlenmektedirler. Bir süreç içinde süreklilik arzeder bir tarzda işlenen eziyetin özelliği, işkence gibi, kişinin psikolojisi ve ruh sağlığı üzerindeki tahrip edici etkilerinin olmasıdır. Bu etkilerin uzun bir süre ve hatta hayat boyu devam etmesi, eziyetin bu kapsamda işlenen fiillere nazaran daha ağır ceza yaptırımı altına alınmasını gerektirmiştir." denilmektedir. Somut olayda, sanığın, üzerinde terbiye hakkından doğan disiplin yetkisini kötüye kullanarak, mağdur çocuğunun ayağına zincir bağlayarak yaklaşık iki hafta evde kalmasını sağlaması ve süreç içerisinde birden çok kez darp etmesi şeklinde gerçekleşen eylemlerinin TCK.nın 96/2-a-b madde ve fıkralarında düzenlenen eziyet suçunu oluşturduğu anlaşılmakla; TCK.nın 3 ve 61. maddeleri uyarınca suç kastının yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı ve orantılılık ilkesi nazara alınarak alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle temel ceza belirlenerek mahkumiyet hükmü kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA 02.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.