Yargıtay 19. Ceza Dairesi · E. 2019/29904 · K. 2021/863

19. Ceza Dairesi         2019/29904 E.  ,  2021/863 K. "İçtihat Metni" 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu’na aykırılık eyleminden dolayı kabahatli ... hakkında anılan Kanun'un 68/1-c maddesi uyarınca 1.188,00 Türk lirası idarî para cezası uygulanmasına dair Sivas Merkez İlçe Nüfus Müdürlüğünün 04/12/2018 tarihli ve 1628/2018/533 sayılı idarî yaptırım kararına karşı yapılan başvurunun reddine ilişkin Sivas Sulh Ceza Hakimliğinin 20/02/2019 tarihli ve 2019/57 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 20/05/2019 gün ve 94660652-105-58-4798-2019-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24/05/2019 gün ve KYB-2019/55916 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu. Anılan ihbarnamede; Dosya kapsamına göre, 1-Kabahatli vekilinin idari para cezasının zamanaşımına uğradığına ilişkin iddiaları kapsamında, kabahat tarihinin tam olarak tespit edilebilmesine yönelik idari para cezasına esas evrakların dosyasına celbini müteakip, soruşturma zamanaşımına yönelik iddiaların değerlendirilmesini takiben sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde başvurunun reddine karar verilmesinde, 2-Kabahatli hakkındaki idari para cezasına esas olan Sivas ili Merkez Akkuzulu köyünde bulunan evine ilişkin gerçeğe aykırı adres beyanında bulunduğundan bahisle idari para cezası uygulanmasına karar verilip, bu karara karşı yapılan başvurunun da reddine karar verilmiş ise de, kabahatlinin bizzat yaz aylarında köyde, kış aylarında ise Sivas İl merkezinde bulunan evinde ikamet ettiğini beyan etmesi, buna ilişkin 04/10/2018 tarihli incelenecek adres listesi tutanağında da bu hususun doğrulanması ve kabahatlinin haftada bir veya on beş günde bir gelerek bir gece köyde kalıp gittiğinin tespit edilmesi, köydeki evine ilişkin elektrik ve su faturasını ibraz etmesi karşısında, kabahatlinin söz konusu adreste ikamet ettiğinin anlaşılması karşısında, merciince başvurunun kabulüne karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde, İsabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü; 1)Kanun yararına bozma isteminin 1. maddesi yönünden yapılan değerlendirmede; 5490 sayılı Kanunun kabahatliye yüklenen eyleme uyan 68/1-c (1. cümle) maddesinde öngörülen yaptırımın 50 TL idari para cezası olduğu, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 20/2-c maddesine göre de Ellibin Türk Lirasından az ceza gerektiren kabahatler yönünden soruşturma zamanaşımının 3 yıl olduğu, dosya kapsamına göre kabahatli tarafından adres beyan tarihinin 02/10/2018, idarece yaptırılan araştırma neticesinde kabahatlinin beyan ettiği adresin gerçek olmadığının tespit edildiği tarihin ise 15/10/2018 olduğu, bu itibarla kabahatliye yüklenen kabahat açısından soruşturma zamanaşımı dolmamış olduğu anlaşıldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma istemlerinin REDDİNE 2)Kanun yararına bozma isteminin 2. maddesi yönünden yapılan değerlendirmede; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma ihbarnamesindeki düşünce yerinde görüldüğünden, Sivas Sulh Ceza Hakimliğinin 20/02/2019 tarihli ve 2019/57 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, kabahatli hakkındaki idari para cezasının kaldırılmasına, 02/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.