Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2019/2995 · K. 2020/341

12. Ceza Dairesi         2019/2995 E.  ,  2020/341 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken; olay günü saat 19:15 sularında, sanık sürücünün idaresindeki para taşıma aracı ile asfalt kaplama, düz, kuru ve sokak vasfındaki yoldan seyirle sola manevra yaparak giriş yapmak istediği cadde vasfındaki yola aracını yönlendirdiği esnada, solundan doğru ve cadde üzerinden düz istikamette gelen katılan ...'ın idaresindeki otomobille çarpışması neticesinde her iki katılanın da basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanması ile neticelenen olayda; sokak vasfındaki yoldan cadde vasfındaki yola giriş yapmak için aracını sola doğru yönlendiren sanığın, cadde üzerinden gelerek düz istikamette seyrine devam etmek isteyen katılana ilk geçiş hakkını vermemesi nedeniyle ortaya çıkan neticede asli kusurlu olduğu, dosya kapsamında bulunan ve hükme esas alınan 21/04/2016 tarihli Adli Tıp Kurumu raporundaki kusur değerlendirmesinin dosya içeriği ile uyumlu olmadığı gözetilmeden sanığın tali kusurlu kabul edilerek temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın kusur durumuna, lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 13/01/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.