Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2019/3011 · K. 2020/1176

11. Hukuk Dairesi         2019/3011 E.  ,  2020/1176 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 14/03/2018 tarih ve 2016/372 E- 2018/113 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 12/04/2019 tarih ve 2018/1026 E- 2019/450 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ve davalı TPMK vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin SULTAN ibaresini 1984 yılında ticaret unvanının ayırıcı unsuru olan tescil ettirdiğini, 30 adet mağazası olan CANSULTAN ibareli 29, 30, 35. sınıf ürünleri içeren 2002/09555, CANSULTAN GOLD SİYAH ÇAY+ŞEKİL ibareli 30, 39. sınıf ürünleri içeren 2007/36699, CANSULTAN+ŞEKİL ibareli 29. sınıf ürünleri içeren 2009/38842, CANSULTAN ibareli 29, 30, 35. sınıf ürünleri içeren 2010/23287, CANSULTAN ibareli 29, 30, 35. sınıf ürünleri içeren 2010/48055, CANSULTAN ibareli 37, 43. sınıf ürünleri içeren 2010/48064, SULTAN ALIŞVERİŞ VE YAŞAM MERKEZİ ibareli 35. sınıf ürünleri içeren 2013/31586, SULTANAVM ibareli 35. sınıf ürünleri içeren 2011/84000, SULTAN ALIŞVERİŞ VE EĞLENCE MERKEZİ ibareli 35, 36, 41, 43. sınıf ürünleri içeren 2012/39685 sayılı tescilli markaları bulunan müvekkilinin 18.12.2014 tarihinde "Sultan" ibareli 35/1-5 ve 1-34. sınıf ürünler için 35/5. sınıf hizmetleri içeren marka tescil başvurusunda bulunduğunu, 2014/105251 kod numarası verilen başvurunun kısmen reddinden sonra Resmî Marka Bülteninde yayımlandığını, bunun üzerine davalının "SULTANLAR" ibareli markalarına dayanarak başvurunun reddi istemiyle itirazda bulunduğunu, itirazın Markalar Dairesi tarafından davalıya ait 1998/15044 ve 2010/47317 sayılı davalı markalarıyla başvuru konusu işaretin iltibasa neden olacağı gerekçesiyle kabul edildiğini ve başvurunun reddedildiğini, bunun üzerine müvekkilinin ret kararının kaldırılması istemiyle itirazda bulunduğunu, YİDK'nın 2016/M-7728 sayılı kararıyla davalının 1998/15044 sayılı markasının ret gerekçesi olmaktan çıkarıldığını ancak 2010/47317 sayılı marka ile başvuru konusu işaretin karışıklığa neden olacağı gerekçesiyle reddedildiğini, kararın haksız olduğunu, hukuka uygun bulunmadığını, bütünsel olarak bıraktıkları umumi intiba itibariyle görsel, sescil ve anlamsal olarak başvuru konusu işaret ve redde mesnet markaların tamamen farklı olduğunu, işarette yer alan farklı unsurların yeterli ayırt edicilik sağladığını, görsel, sescil ve anlamsal olarak bıraktıkları umumi intiba olarak başvuru konusu işaret ile davalının itiraza mesnet markalarının iltibasa neden olacak derecede benzer olmadığını, kapsamlarının farklı olduğunu, müvekkilinin önceki tescillerinden kaynaklı kazanılmış hakkı olduğunu ileri sürerek YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı şirket vekili, kurumun yapmış olduğu işlemlerin hukuka uygun bulunduğunu, görsel, anlamsal ve sescil olarak başvuru konusu "Sultan" ibareli işaret ile davalının "SULTANLAR GRUP" ibareli markanın bıraktığı genel izlenimin aynı olduğunu, markalar ile başvuru konusu işaret arasındaki diğer farklı unsurlar bulunmasının farklı bir etki doğurmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir. İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, redde mesnet "SULTANLAR GRUP" ibareli markanın asıl ve ayırt edici unsurunun SULTANLAR ibaresinden oluştuğu, davacının başvurusunun da "Sultan" ibareli olduğu, işarette asıl ve ayırt edici unsurun "SULTAN " ibaresi olduğu, başvuru konusu işarette yeterli ayırt edicilik sağlayacak başka bir unsurun da bulunmadığı, redde mesnet marka ile başvuru konusu markanın ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğu, redde mesnet alınan davalıya ait SULTANLAR GRUP ibareli markanın 30 ve 32. sınıf ürünler hariç 1-34. sınıf ürünler ile 35-45. sınıf hizmetleri içerdiği, 35/6. sınıftaki mağazacılık hizmetlerinin genel nitelikte olduğu, başvurunun ise 1, 2, 3, 4, 5, 8, 10, 12, 13, 14, 15, 17, 18, 19, 22, 23, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33. sınıf ürünler için 35/6. sınıf hizmetler için reddedildiği, bu sebeple redde mesnet markanın sadece 35/6. sınıftaki genel mağazacılık hizmetleri için davacı başvurusunu engelleme olanağının bulunmadığı, bunun için davalının anılan markayı, başvuru konusu ürünler için mağazacılık hizmetlerinde kullandığını kanıtlaması gerektiği, fakat böyle bir ispatın bulunmadığı, davalıya ait redde mesnet markanın kapsamında 30 ve 32. sınıf ürünler hariç 1-34. sınıf ürünlerin de yer aldığı ve ticaret markasının mağazacılık hizmeti için 35/6. sınıf hizmetelerin tesciline engel olabileceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile Türk Patent YİDK'nın 2016/M-7728 sayılı kararının, 2015/105251 sayılı marka tescil başvurusu kapsamında bulunan 30 ve 32. sınıf ürünler için 35/6. sınıf hizmetler (Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler. Makarnalar, mantılar, erişteler. Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar. Bal, arı sütü, propolis. Yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler. Mayalar, kabartma tozları. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri. Çaylar, buzlu çaylar. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Tuz. Hububat (tahıl) ve mamulleri. Pekmez. Biralar; bira yapımında kullanılan preparatlar. Maden suları, kaynak suları, sofra suları, sodalar. Sebze ve meyve suları, bunların konsantreleri ve özleri, meşrubatlar., enerji içecekleri (alkolsüz) malların bir araya getirilmesi hizmetleri (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir) bakımından iptaline, sair yönlerden iptal isteminin reddine karar verilmiştir. Karara karşı, davacı vekili, davalı şirket vekili ve davalı kurum vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili ve davalı TPMK vekili temyiz etmiştir. 1-Dava, marka başvurusunun reddine dair TPMK YİDK kararının iptali istemine ilişkindir. Davacının 2015/105251 sayılı ve “Sultan” ibareli marka başvuru tarihinin 12.03.2015 tarihli olduğu, oysa davalı TPMK tarafından red gerekçesi yapılan 2010/47317 sayılı markanın 04.09.2014 tarihinde dava dışı Tibet İthalat İhracat ve Kozmetik Sanayi AŞ.'ye devredildiği, dolayısıyla davalı Sultanlar Ev İhtiyaç Maddeleri Pazarlama AŞ.'nin bu markaya dayanarak davacının başvuru markasına itiraz hakkının bulunmamasına rağmen, davalı TPMK tarafından 04.08.2016 tarihli kararla, bu marka gerekçe gösterilerek başvurunun reddine karar verilmesi doğru olmadığı gibi, Mahkemece de, red gerekçesi marka davalı şirkete aitmiş gibi değerlendirme yapılarak karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle davacı şirket yararına bozulması gerekmiştir. 2-Bozma sebep şekline göre davalı TPMK vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir. SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı TPMK vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine şimdilik yer olmadığına, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine,11/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.