Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2019/3015 · K. 2020/1159

11. Hukuk Dairesi         2019/3015 E.  ,  2020/1159 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 10/11/2016 tarih ve 2016/35 E- 2016/386 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine-kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 18/04/2019 tarih ve 2018/1085 E- 2019/461 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin "TEMPO" ibareli 29. ve 30.sınıf emtiaları içeren 173933, 2007/14979, 2009/48158, 2009/48157 ve 2010/62544 sayılı tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalının 07.03.2014 tarihinde "tempo candy & www.tempocandy.com" ibareli, 29 ve 30.sınıf ürünler ile 35/1-5+6 (29 ve 30.sınıf ürünler için) sınıf hizmetleri içeren marka tescil başvurusunda bulunduğunu, 2014/19340 kod numarası verilen başvuruya müvekkilinin kötüniyet, tanınmışlık, haksız rekabet ve iltibas vakıasına dayanarak itirazda bulunduğunu, itirazlarının nihai olarak YİDK tarafından 2015/M-11867 sayılı kararla kısmen kabul olunduğunu ve başvurunun 30.sınıf ürünler bakımından reddedildiğini, oysa başvurunun tescilinin müvekkilinin "TEMPO" esas ve ayırt edici unsurlu markası ile iltibasa sebebiyet vereceği gibi, müvekkili markasının tanınmışlığından haksız yarar sağlayacağını ileri sürerek, davalı TPMK YİDK kararının iptalini ve diğer davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı Kurum vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili, başvuru ile redde mesnet alınmaya çalışılan "TEMPO" ibareli markaların kapsamlarında kalan ürün ve hizmetler itibariyle ortalama düzeydeki tüketicilerin davacı markalarıyla başvuru konusu işareti karıştırmasının mümkün olmadığını, bütünsel olarak başvuru konusu işaretle davacı markaları arasında belirgin farklılık bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir. İlk derece mahkemesi, iddia, savunma, toplanan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının markalarının asıl ve ayırt edici unsurunun "TEMPO" ibaresinden oluştuğu, başvuru kapsamında yer alan 29 ve 30.sınıf ürünlerin, davacı markalarının kapsamındaki ürünlerle aynı türden olduğu, bunun yanında başvuru kapsamındaki 29 ve 30.sınıf ürünler için 35/6.sınıftaki hizmetlerin de aynı türden bulunduğu, buna karşın başvuru kapsamındaki 35/1-5.sınıftaki hizmetlerin davacı markalarının kapsamında bulunan ürünlerle aynı tür sayılma olanağının olmadığı, davacının markalarının tanınmışlık vasfına sahip olduğunun ispatlanamadığı, başvurunun yukarıdaki kabuller haricinde, kötüniyetli sayılmasının mümkün olmadığı, ancak davalının başvuru konusu işaretin, önceki markalarının serisi mahiyetinde olduğu, zira davalının önceki tarihli markalarının 29 ve 30.sınıf ürünleri ve asıl ve ayırt edici unsur olarak "TEMPO" ibaresini içerdikleri, diğer unsurların zaten ayırt ediciliğe katkısının bulunmadığı, davalının anılan markalarının 29 ve 30.sınıf ürünler için öteden bu yana tescilli olarak fiilen kullanıldığı, buna karşın başvuru kapsamındaki 35/6.sınıftaki mağazacılık hizmetlerinin davalının önceki tarihli markası kapsamında bulunmadığı, ilk tescil yönünden öncelik hakkının davacıda olması karşısında bu yönden davalının seri marka uygulamasından istifade etmesinin olanaksız bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, TPMK YİDK'nın 2015/M-11867 sayılı kararının, başvuru kapsamındaki 35/6.sınıftaki hizmetler bakımından davacı itirazının reddi yönünden iptaline, sair yönden iptal isteminin reddine, davalı adına tescilli 2014/19340 sayılı markanın 35/6.sınıftaki "Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri. Kuru bakliyat. Hazır çorbalar, bulyonlar. Zeytin, zeytin ezmeleri. Süt ve süt ürünleri (tereyağı dahil). Yenilebilir bitkisel yağlar. Kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, salçalar. Kuru yemişler. Fındık ve fıstık ezmeleri, tahin. Yumurtalar, yumurta tozları. Patates cipsleri. Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler. Makarnalar, mantılar, erişteler. Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar. Bal, arı sütü, propolis. Yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar. Mayalar, kabartma tozları. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri. Çaylar, buzlu çaylar. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Tuz. Hububat (tahıl) ve mamulleri. Pekmez mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.)" bakımından hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine, sair yönden hükümsüzlük isteminin reddine karar verilmiştir. Karar, taraf vekilleri tarafından istinaf edilmiştir. İstinaf Mahkemesince iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı ve davacının itirazına dayanak markalarının asıl ve ayırt edici unsurunun "TEMPO" ibaresinden oluştuğu, davalının başvurusu kapsamında yer alan 29 ve 30. sınıf ürünlerin, davacı markalarının kapsamındaki ürünlerle aynı türden olduğu, bunun yanında başvuru kapsamındaki 29 ve 30. sınıf ürünler için 35/6. sınıftaki hizmetlerin de benzer türden sayılmasının gerektiği, zira ticari bir malı üreten işletmenin, ürettiği malı satmasının, işin doğası gereği ve ticari faaliyetin zorunlu bir sonucu olduğu, buna karşın başvuru kapsamındaki 35/1-5. sınıftaki hizmetlerin, davacı markalarının kapsamında bulunan ürünlerle aynı veya benzer türden sayılamayacağı, davacının markalarının tanınmışlık vasfına sahip olduğunun ispatlanamadığı, başvurunun yukarıdaki kabuller haricinde, kötüniyetli sayılmasının da mümkün olmadığı, ilk derece mahkemesince her ne kadar davalının önceki tarihli markalarının, dava konusu başvuru yönünden kazanılmış hak yaratacağı kabul edilmişse de, davalının önceki tarihli markalarından 2006/07440 numaralı olan markasının asıl unsurunun "Krokuaz" ibaresinden oluştuğu, anılan markanın, davalıya işbu dava konusu başvuru yönünden kazanılmış hak oluşturmayacağı, davalı şirketin 2014/26498 numaralı markasının da işbu dava konusu başvurudan sonraki tarihli olduğu ve kazanılmış hak yaratmayacağı, davalının 2006/07439 numaralı markasında da her ne kadar asıl unsurlardan birisi "TEMPOLU" ibaresi ise de, markanın ayırt edici ve baskın bir renk ve şekil unsurunu da içerdiği, buna karşılık dava konusu yeni başvurusunda, bu unsurlardan hiçbirinin muhafaza edilmediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2. maddesi gereğince, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile TPMK YİDK'in 2015-M-11867 sayılı kararının, 29. , 30. sınıf ile 35/6. sınıf "Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri. Kuru bakliyat. Hazır çorbalar, bulyonlar. Zeytin, zeytin ezmeleri. Süt ve süt ürünleri (tereyağı dahil). Yenilebilir bitkisel yağlar. Kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, salçalar. Kuru yemişler. Fındık ve fıstık ezmeleri, tahin. Yumurtalar, yumurta tozları. Patates cipsleri. Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler. Makarnalar, mantılar, erişteler. Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar. Bal, arı sütü, propolis. Yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar. Mayalar, kabartma tozları. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri. Çaylar, buzlu çaylar. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Tuz. Hububat (tahıl) ve mamulleri. Pekmez mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.)" için, davacının itirazının reddi yönünden kısmen iptaline, davalı şirket adına tescilli 2014/19340 sayılı "tempo candy & www.tempocandy.com" ibareli markanın, 29. sınıf, 30. sınıf ve 35/6. sınıf içerisinde yukarıda anılan emtialar yönünden kısmen hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine, davacı vekilinin diğer istinaf istemleri ile davalı vekili ve davalı Kurum vekilinin tüm istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine,karar verilmiştir. Karar, davalı Kurum vekili ve davalı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı Kurum vekili ve davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı kurumdan alınmasına, alınmadığı anlaşılan 54,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı şirketten alınmasına, 10/02/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.