Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2019/302 · K. 2019/1686

11. Ceza Dairesi         2019/302 E.  ,  2019/1686 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet HÜKÜM : Mahkumiyet 1- Sanık hakkında 2005-2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine karşı sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanığa yüklenen “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarıca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 2- Sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne karşı sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde a)İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı’nın 30.01.2008 tarihli VDENR-2009-1588/4 sayılı Vergi tekniği raporunda sanığın yetkilisi olduğu ... Kırtasiye Mamulleri San. Tic. Ltd. Şti. ile ilgili olarak yapılan incelemelerde; şirketin en son 2006 yılının haziran ayında matrahlı KDV beyannamesi verdiği, 2007 takvim yılında fatura düzenlediğine dair herhangi bir tespitte bulunulmadığı anlaşılmasına rağmen 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan beraati, yerine mahkumiyetine karar verilmesi, b)Kabule göre de: 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.