Yargıtay 19. Ceza Dairesi · E. 2019/31120 · K. 2019/11913

19. Ceza Dairesi         2019/31120 E.  ,  2019/11913 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık HÜKÜMLER : Mahkumiyet, İdari Para Cezası Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Sanık hakkında ağaç kesme suçundan verilen idari para cezası uygulanmasına dair karar temyize tabi olduğu anlaşıldığından bu karara ilişkin düzenlenen kesinleşme şerhinin hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; I-Sanık hakkında işgal ve faydalanma suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan incelemede, Suça konu yerde bulunan zeytin ağaçlarının müsaderesi hususunda mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür. Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı, Anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, II-Sanık hakkında ağaç kesme suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan incelemede, Sanığın pırnal meşelerini kaldırma eyleminin 6831 sayılı Kanun'un 91/5. maddesi kapsamında olduğu ve hükümden önce 14.04.2011 tarih, 27905 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile 6831 sayılı Kanun'un 91/5. maddesinde yapılan değişiklik nazara alındığında bu suçun 5326 sayılı Kabahatler Kanunu gereğince kabahat neviine dönüşüp suç tarihi olan 04/01/2013 tarihi ile inceleme tarihi arasında 5326 sayılı Kanun'un 20/2-c maddesinde öngörülen zamanaşımının gerçekleşmiş olduğunun anlaşılması, Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5326 sayılı Kanun'un 20. maddesi gereğince kabahatli hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, tebliğnameye uygun olarak, 01.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.