Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2019/3124 · K. 2019/5290

11. Hukuk Dairesi         2019/3124 E.  ,  2019/5290 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA) .. TÜRK MİLLETİ ADINA Taraflar arasında görülen davada Milas 3.Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 29/06/2016 tarih ve 2015/155-2016/425 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, davacı kooperatifin davalı bankanın 30621635 müşteri ve ... hesap no'lu müşterisi olduğunu, çeşitli dönemlerde krediler kullanıldığını ve bankacılık işlemlerinin gerçekleştiğini, dosya masrafı, komisyon, hesap işletim ücreti ve istihbarat ücreti adı altında bir takip ücretlerin tahsil edildiğini, yapılan tahsilatların usul ve yasaya aykırı olduğunu, 4077 Sayılı Kanunun 4822 Sayılı Kanun ile değişik 6.maddesinde bu durumun haksız şart olarak düzenlendiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 10 yıllık zaman aşımı süresi içinde haksız ve yasaya aykırı olarak tahsil edilen toplam 14.868,27-TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili, tahsil edilen ücretlerin zorunlu giderlerden olduğu, sözleşme taraflarının da tanzim edilen sözleşmeyi okuyarak, anlayarak ve bilerek imzaladıklarını, davacının sözleşmenin tanzim aşamasında yükümlülüklerini bildiğini ve tahsil edilen zorlu giderlerinin haksız şart olarak değerlendirilemeyeceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında 19/02/2008 tarihli 150.000,00 TL ile tarihsiz olarak imzalanan 100.000,00 TL tutarlı "Genel Kredi Sözleşmeleri" kapsamında BHC nitelikli ticari kredi kullandırıldığı ve bu krediler nedeniyle 19/02/2008 ve 21/07/2015 tarihleri arasında BSMV dahil olmak üzere toplamda 4.737,30 TL tahsil edildiği, bunun dışında da komisyon adı altında BSMV dahil 8.983,50.-TL'nin tahsil edildiği, taraflar arasında imzalanan kredi sözleşmesinin Faiz, Komisyon, Vergi ve Masraflar başlıklı 7. maddesinin 7.2, 7.4 ve 7.7 maddelerinde her ne kadar koşullar imza altına alınmış ise de TBK'nun 20 ve 21. maddelerindeki hükümler göz önünde bulundurularak sözleşmenin tip sözleşme olduğu, masraf alınacağına dair sözleşme hükümlerinin TBK'nun 21.maddesi gereğince "hiç yazılmamış" sayılması gerektiği, bu itibarla da davacı kooperatiften hesap işlem ücreti, istihbarat ücreti, iletişim/ekstre masrafı, operasyon masrafı ve ipotek fek ücreti adı altında davalı bankaca tahsil edilen toplamda 4.737,30.-TL'nin davacıya iadesinin gerektiği, davalı banka tarafından komisyon adı altında tahsil edilen toplam 8.983,50.- TL'nin ise kullanılan kredinin türü sebebi ile üçer aylık dönemler itibariyle tahakkuk ettirilen faize ilişkin oldukları ve taraflar arasında imzalanan sözleşmenin 7.7 maddesine istinaden tahsil edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 4.737,30.- TL'nin dava tarihinden geçerli olmak üzere yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 242,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.