Yargıtay 19. Ceza Dairesi · E. 2019/31491 · K. 2019/15401

19. Ceza Dairesi         2019/31491 E.  ,  2019/15401 K. "İçtihat Metni" 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanununa Aykırılık suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 05.11.2018 tarih, 2018/168085 soruşturma ve 2018/117675 karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin Ankara 8. Sulh Ceza Hakimliğinin 16.01.2019 tarihli ve 2018/467 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 19.07.2019 gün ve 6048 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.08.2019 gün ve KYB. 2019/80628 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu. Anılan ihbarnamede; Dosya kapsamına göre, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca, şüpheli tarafından izinsiz ve sözleşmesiz olarak yayınlandığı iddia edilen "Türk Büyükleri Serisi" isimli eserin mali hak sahipliğine ilişkin belgenin müşteki tarafından sunulmadığı, Milli Eğitim Yayınlar Dairesi Başkanlığına ait 24/05/1991 tarihli belgenin hak sahipliğini gösterir belge niteliğinde olmadığı, suçun oluşumuna dair başkaca kanıt ve veri elde edilemediğinden bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, Müşteki tarafından hazırlatılan ve mali hakları elinde bulundurulduğu belirtilen Türk büyüklerinin resimlerinden müteşekkil "Türk Büyükleri Serisi" adlı eserin şüpheli tarafından, müştekiden izinsiz olarak kullanıldığının iddia edildiği somut olayda, müşteki her ne kadar, Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 13/08/2018 tarihinde alınan ifadesindeki beyanında "Türk Büyükleri Serisi" adlı eseri kendisinin hazırlattığını, mali haklarının elinde bulunduğunu ancak buna ilişkin belgeleri bulamadığı için sunamadığını beyan etmiş ise de; müştekinin anılan serinin orjinal nüshalarını dilekçesi ekinde sunduğu, yine seriyi oluşturan posterlerin orjinallerinin elinde bulunduğu, şüphelinin 30/10/2018 tarihinde Cumhuriyet Başsavcılığınca alınan ifadesindeki beyanında, anılan eserdeki resimleri internetten alarak kullandığını beyan ettiği, şüphelinin sahip olduğu firmanın kataloğunda da belirttiği şekilde söz konusu esere ait resimlerin yer aldığının anlaşılması karşısında, soruşturma konusu eserin 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanununda eser olarak tanımlanan ürünlerden olduğu, bu kapsamda anılan eseri oluşturan resimlere dair posterlerin orjinallerinin müştekiden temin edilmesini müteakip, "Türk Büyükleri Serisi" adlı eserin 5846 sayılı Kanun anlamında eser niteliğinde olup olmadığına yönelik bilirkişi raporu temin edilmeksizin, sonrasında ise şüpheli hakkında kamu davasının açılması için yeterli ve makul şüphenin oluşması halinde kamu davası açılarak eylemin hukuki nitelendirmesinin yapılacak yargılama neticesinde mahkemece belirlenebileceği nazara alındığında itirazın bu nedenlerle kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü; 5846 sayılı Kanun'un 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki "71 ve 72. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir" şeklindeki düzenlemeye göre, şikayetçinin 6 aylık kanuni şikayet süresi içerisinde hak sahibi olduğunu kanıtlayan hukuken geçerli belgeleri dosyaya ibraz etmediği anlaşılmakla, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararı isabetli olup Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemi yerinde görülmediğinden REDDİNE, 11.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.