Yargıtay 14. Ceza Dairesi · E. 2019/3204 · K. 2019/11548

14. Ceza Dairesi         2019/3204 E.  ,  2019/11548 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyet İlk derece mahkemesince verilen hükümlerin sanık ve suça sürüklenen çocuk ile sanık müdafileri tarafından temyiz edilmesi ve sanık ile müdafisince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, belirlenen tarihte sanık ve müdafisinin yerinde görülen taleplerine istinaden duruşmalı yapılan incelemede başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınıp, tebliğnamede suça sürüklenen çocuk olarak gösterilen ... hakkında kurulan hükümle ilgili kanu yoluna başvurulmadığı gözetilerek dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü: Sanık ile suça sürüklenen çocuğun, mağdurenin yaşı hususunda hataya düştüklerini ileri sürmeleri karşısında, olayda 5237 sayılı TCK'nın 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışılıp, bu yöndeki savunmanın reddi nedenleri de karar yerinde açıklandıktan sonra hükme varılması yerine, eksik gerekçe ile yazılı şekilde hükümler kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 230. maddesine muhalefet edilmesi, Kabul ve uygulamaya göre de; Sanık ile ilgili olarak Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kayıt örneği ile Adana 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 02.11.2015 gün ve 2015/502 Esas, 2015/485 sayılı Kararına göre sanığın kayden 19.11.1992 olan doğum tarihinin dosyada mevcut Adana Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesinde 29.11.1993 tarihinde doğduğuna ilişkin doğum raporuna istinaden tashih edilmesi ve buna göre sanığın suç tarihinde on sekiz yaşını bitirmediğinin anlaşılması karşısında anılan karara istinaden sanıkla ilgili yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması, Mağdurenin aşamalarda alınan beyanlarında kendisine yönelik ilk istismar eyleminin 2011 yılı Eylül ayı içerisinde sanık ... tarafından, ikinci istismar eyleminin ise suça sürüklenen çocuk ... tarafından anal bölgesine organ sokulması suretiyle gerçekleştirildiğini, daha sonra 2012 yılı Temmuz ayında memleketi olan Aksaray ilinde Fikret isimli kişi tarafından nitelikli istismara teşebbüs eylemine maruz kaldığını belirtmesi, ayrıca mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda sevk edildiği Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalınca düzenlenen 02.06.2014 günlü rapor içeriğinde mağdurenin 2014 yılı Ocak ayında erkek arkadaşı Burak ile cinsel ilişkiye girip hamile kaldıktan beş hafta sonra gebeliğinin sonlandırıldığı ayrıca gebe olduğu sırada AMATEM de yapılan madde analizi sonucunda kanında yüksek oranda eroin tespit edildiği bildirilerek sonuç olarak mağduru bulunduğu dava konusu olaydan kaynaklanmış travma sonrası stres bozukluğu saptanması nedeniyle ruh sağlığının bozulduğunun belirtilmesi üzerine sanık ile suça sürüklenen çocuk haklarında 5237 sayılı TCK’nın 103/6. maddesi uygulanmış ise de anılan raporun içeriği itibarıyla yetersiz olduğu anlaşıldığından mağdurenin İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kuruluna sevk edilerek yaşadığı tüm olaylar değerlendirildikten sonra sanık ile suça sürüklenen çocuk tarafından değişik tarihlerde gerçekleştirilen cinsel istismar eylemleri nedeniyle ruh sağlığının bozulup bozulmadığı, bozulmuşsa sanığın veya suça sürüklenen çocuğun hangisinin eyleminden dolayı bozulduğu, sanık ile suça sürüklenen çocuğun eylemlerinden dolayı ruh sağlığının ayrı ayrı bozulup bozulmadığı hususlarında ayrıntılı rapor alındıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek 5237 sayılı TCK'nın 103/6. maddesinin tatbiki gerekip gerekmediğine karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması, Kanuna aykırı, sanık ile suça sürüklenen çocuk ve sanık müdafilerinin temyiz itirazları ile sanık müdafisinin duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunması bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.