Yargıtay 19. Ceza Dairesi · E. 2019/32383 · K. 2019/14571

19. Ceza Dairesi         2019/32383 E.  ,  2019/14571 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; 1-6831 sayılı Kanun'un 111. maddesinde; “Bu Kanun'un 3'üncü maddesiyle orman rejimi altına alınan yerlerde ve 23, 24, 25 inci maddeler gereğince muhafaza ormanı ve milli park olarak ayrılmış ormanlarda, ormanlara mütaallik suçları işleyenlerin müstahak olacakları ceza iki misli olarak hükmolunur” düzenlemesine yer verilmiştir. Bu düzenleme nitelikli hallerde ve ağırlaştırıcı neden uygulamalarında bağımsız yaptırımlara ya da belirlenen cezalar üzerinden "bir kat artırılır, iki kat artırılır" şeklinde artırım oranlarına işaret eden Türk Ceza Kanunu'nun sistematiğinden farklı olduğu gibi, 6831 sayılı Kanun'un yukarıda yer verilen 93. maddesinin 2. fıkrasında "ceza bir kat artırılır" şeklinde hüküm altına alınan cezanın artırım suretiyle hesaplanması biçiminden de farklıdır. 6831 sayılı Kanun'un 111. maddesinde "müstahak olacakları ceza iki misli olarak hükmolunur" denilmek suretiyle iki misli ile artırım oranına işaret edilmemiş, sadece hükmolunacak sonuç ceza belirlenmiştir. Düzenlemede “iki misli artırılır” ya da “iki katı artırılır” şeklinde bir ibareye yer verilmeyerek cezaya iki misli hükmolunacağı belirtilmek suretiyle, artırım miktarının matematiksel olarak bir kat olacağı, diğer bir anlatımla cezanın iki katına hükmolunacağı irade edilmiştir. Buna göre sözü edilen Kanun'un 111. maddesi uyarınca uygulama öncesi belirlenen ceza iki ile çarpılacaktır. Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 09.12.2014 gün ve 2013/7-800 Esas ve 2014/545 Karar sayılı kararında açıklanıp Dairemizce de benimsenen içtihadına göre, sanık hakkında muhafaza ormanı alanında işgal ve faydalanma eylemi nedeniyle hüküm kurulurken, 6831 sayılı Kanun'un 93/1-2. maddesinin uygulanması ile bulunan 12 ay hapis cezasının, 111. maddesi gereğince iki misli olarak uygulanması ile 24 ay hapis cezası hesaplanması gerekirken, Kanun maddesine yanlış anlam verilerek hatalı uygulama ile 36 ay olarak hesaplanması ve buna bağlı olarak da sonuç hapis cezasının 20 ay yerine 30 ay olarak fazla tayini, 2-Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda işgal alanında ağaç kesimi ve diri örtü tahribatı yapılmadığından idare zararının oluşmadığının tespiti karşısında, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve hapis cezasının ertelenmesi hükümlerinin değerlendirilmemesi, Kabule göre de; 1- Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu, 2-Suça konu yerde bulunan meyve ağaçlarının sanığa TCK'nin 54. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilerek müsaderesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 26.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.