Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2019/3309 · K. 2020/1790

1. Ceza Dairesi         2019/3309 E.  ,  2020/1790 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Kasten öldürme, ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma veya taşıma veya bulundurma HÜKÜM : Mahkeme hükmünün kaldırılması ile, 1- Sanık ... hakkında; maktul ...'ye yönelik kasten öldürme eyleminden; TCK'nin 37, 81/1, 53/1,a,c,d,e, 53/3, 63, 54. maddeleri gereğince müebbet hapis cezası. 2- Sanık ... hakkında; ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma veya taşıma veya bulundurma eyleminden; 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK'nin 52/2, 53/1,a,c,d,e, 53/3, 54. maddeleri gereğince 2 yıl hapis ve 2.000. TL adli para cezası. 3- Sanık ... hakkında; maktul ...'ye yönelik kasten öldürme eyleminden; TCK'nin 37, 81/1, 53/1,a,c,d,e, 53/3, 63, 54. maddeleri gereğince müebbet hapis cezası. 4- Sanık ... hakkında; ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma veya taşıma veya bulundurma eyleminden; 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK'nin 52/2, 53/1,a,c,d,e, 53/3, 54. maddeleri gereğince 2 yıl hapis ve 2.000 TL adli para cezası. TÜRK MİLLETİ ADINA 24.12.2017 tarihinde yürürlüğe giren 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanunun 299. maddesi uyarınca, sanık ... müdafiinin ve sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin takdiren reddiyle, incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verilmiştir. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesince yapılan yargılama sonucu yüze karşı verilen karar sanık ... müdafii tarafından süresinde temyiz edilmişse de, süresinde verilen temyiz dilekçesinde CMK’nin 294. maddesi gereğince temyiz nedenlerinin gösterilmediği, sanık müdafiinin temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz istemlerini CMK’nin 295. maddesi uyarınca gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 7 günlük süre içerisinde bildirmedikleri anlaşıldığından CMK’nin 298. maddesi uyarınca sanık müdafiinin temyiz istemlerinin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak Üye ...’in bu yöndeki karşı oyu ve oy çokluğu ile REDDİNE karar verilmiştir. Sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik olarak bilinçli taksirle öldürme ve sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik olarak taksirle öldürme ve sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından ilk derece mahkemesince kurulan mahkumiyet hükümlerinin sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve katılan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi tarafından yürütülen muhakemede sanıkların maktul ...’a yönelik olarak kasten öldürme suçunu işlediklerinin kabulüyle kurulan mahkumiyet hükümlerinin ve sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan ilk derece mahkemesince verilen cezanın arttırılması suretiyle kurulan hükmün, o yer Cumhuriyet savcısı, katılan vekili ve sanık ... müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin 07.03.2018 gün 2017/1892 esas 2018/794 karar sayılı kararında kasten öldürme suçundan kurulan hükümler yönünden herhangi bir isabetsizlik, 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hüküm yönünden düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılanlar vekilinin suç vasfına, o yer Cumhuriyet savcısının sanık ... açısından sübuta ve sanık ... yönünden suç vasfına, sanık ... müdafiinin sübuta ve kararın gerekçesiz olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ESASTAN REDDİNE, Ancak; Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hüküm bakımından; İlk derece mahkemesi tarafından sanığın 1 yıl hapis ve 30 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına dair hükme karşı aleyhe istinaf isteminde bulunulmamasına karşın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi tarafından yürütülen muhakeme neticesinde sanığın 2 yıl hapis ve 100 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına dair hüküm kurulması suretiyle sanığın usulen kazanılmış haklarının korunmamasının hukuka aykırı olduğu anlaşılmakta ise de, Bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, sanık müdafiinin temyiz isteminin bu yönden kısmen yerinde görülmesiyle CMK'nin 303. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi kurulan hükmün 2. kısmının B bölümünün 1. paragrafında yer alan “gereğince” ibaresinden sonraki kısmın “takdiren 1 yıl hapis ve 30 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresi ile değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükme karşı sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının tebliğnamedeki düşünceye kısmen aykırı olarak ESASTAN REDDİNE, CMK'nin 304/1 maddesi uyarınca dosyanın Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, tebliğnamedeki düşünceye kısmen aykırı olarak 08.09.2020 gününde oy birliği ile karar verildi. KARŞI OY: Sanık ... müdafiinin temyiz isteminin reddine dair sayın çoğunluk kararına katılmıyorum. Anayasanın 36. maddesi ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesine göre herkes temel haklardan olan adil yargılanma hakkına sahiptir. Adil yargılanma, adalete erişim hakkı ve temyiz hakkını da içermektedir. Anayasanın 40. maddesinin 2. fıkrasına göre, Devlet, işlemlerinde, ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını ve sürelerini belirtmek zorundadır. CMK'nin 232. maddesinin 6. fıkrasına göre, mahkemeler hüküm fıkrasında kanun yollarına başvurma yeri ve süresini tereddüte yer vermeyecek şekilde açıkça göstermek zorundadır. CMK'nin 294, 295 ve 298. maddelerinin hükümleri karşısında, kanun koyucunun taraflara temyiz sebeplerini bildirme süresini, bilinçli olarak ihmal ettiğinin kabulü mümkün değildir. Ceza Muhakemeleri Kanununun hükümleri genel olarak nazara alındığında, yargılamanın başından sonuna kadar tarafların hak ve yükümlülüklerinin bildirilmesinin düzenlendiği anlaşılmaktadır. Belirtilen nedenlerle, 15 günlük temyiz süresinde ya da temyiz için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 7 gün içerisinde verilecek ek dilekçede, temyiz sebeplerinin bildirilmesinin gerekli olduğunun ilgili tarafa bildirilmesi zorunlu olduğundan temyiz sebeplerinin 7 günlük süreden sonra verildiğinden bahisle, sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin reddine dair sayın çoğunluğun görüşüne katılmamaktayım.