Yargıtay 8. Hukuk Dairesi · E. 2019/3329 · K. 2021/4043

8. Hukuk Dairesi         2019/3329 E.  ,  2021/4043 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İstanbul 9. Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda İstanbul 9. Asliye Hukuk Mahkemesinin davanın reddine ilişkin kararına karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine, daha sonra da 27.03.2019 tarihli ek kararı ile temyiz talebinin reddine karar verilmiş olup, bu kez davacı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin ek kararını temyizi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davalının, davacıya ait ... İlçesi, ... Konser Salonu altı katlı otoparkı kira süresi bitmesine rağmen işgale devam ettiği iddiası ile 01.03.2006 - 08.07.2013 tarihleri arası haksız kullanım ve davacı belediyenin kazanç kaybına ilişkin şimdilik 10.000,00.TL nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili cevap dilekçesi ile; mahkemenin görevsiz olduğunu, davaya Ticaret Mahkemesinin bakmasının gerektiğini, davacının 10.02.2014 tarihli ecrimisil ihbarnamesi ile ecrimisil talep ettiğini, buna karşılık İstanbul 2. İdare Mahkemesinin 2014/595 Esas sayılı dosyasında dava açtıklarını, taleplerin zaman aşımına uğradığını, dava konusu edilen dönemde davalı şirketin taşınmazda kiracı olduğunu, ecrimisil şartlarının oluşmadığını, müvekkil şirketin kiralarını aksatmadan ödediğini, ecrimisil talep edilecekse ödediği bedellerin mahsup edilmesi gerektiğini ve davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiş, karara karşı davacı vekilinin temyiz yoluna başvurması sonucunda 2. Hukuk Dairesi 27.03.2019 tarihli ek kararı ile talep edilen tazminat miktarının 10.000 TL olduğunu, bilirkişi raporu ile herhangi bir tazminat miktarı belirlenmediğinden hükmün HMK’nin 362/1.a maddesi gereği kesin olduğunu bildirerek davacı vekilinin temyiz talebinin reddine karar vermiş, davacı vekili süresi içinde ek karara karşı temyiz talebinde bulunulmuştur. Dava, ecrimisil istemine ilşkindir. Somut olayda, uyuşmazlık konusu değer dava açılırken 10.000 TL olarak belirtilmiş ise de davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı anlaşıldığından; Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz talebinin reddine ilişkin 27.03.2019 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verilerek; davacı vekilinin asıl karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine geçildi; Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 Sayılı HMK'nin 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 44,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 14,90 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 17.05.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.