Yargıtay 14. Ceza Dairesi · E. 2019/3424 · K. 2020/4013

14. Ceza Dairesi         2019/3424 E.  ,  2020/4013 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (mağdurlar ..., ... ile ...'e yönelik) HÜKÜM : Sanık ...’in mağdur ...’a yönelik eylemi çocuğun cinsel istismarı kabul edilerek bu suç ile diğer mağdurlara yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan (mağdur sayısınca) mahkumiyeti ve sanık ...’nin tüm mağdurlara yönelik atılı suçtan (mağdur sayısınca) beraatine dair Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.12.2017 gün ve 2009/113 Esas, 2017/742 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, her ne kadar tebliğnamede sanık ...’in mağdur ...’a yönelik eylemleri yönünden görüş bildirilmişse de bu hükme ilişkin temyiz incelemesinin Dairemizin 2020/424 Esas sayılı dosyasında yapılması nedeniyle incelemenin sanık ...’in, mağdurlar ..., ..., ...’ye yönelik ve sanık ...’nin ise tüm mağdurlara yönelik eylemleriyle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra tebliğnamede sanık olarak gösterilen ... ... hakkında kurulan hükümlerle ilgili kanun yoluna başvurulmadığı gözetilerek gereği görüşüldü: Sanık ... hakkında mağdurlar ... ile ...’e yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; 5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık ... müdafisi ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık ... müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, Sanık ... hakkında mağdur ...’a yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; Olayın intikal şekli ve zamanı, suç tarihi itibarıyla on beş yaşından büyük olan mağdurun aşamalarda değişen çelişkili anlatımları, savunma ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, ilk derece mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkumiyet kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine yazılı şekilde esastan reddedilmesi, Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince; Sanığın hükümlerden sonra 20.04.2020 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafisi ile katılan bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 05.12.2018 gün ve 2018/2217 Esas, 2018/1261 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmesine, 14.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.