Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2019/3486 · K. 2020/653

1. Ceza Dairesi         2019/3486 E.  ,  2020/653 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten öldürme ve bu suça yardım, suçluyu kayırma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeme HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında; Kasten öldürme suçundan CMK.nin 223/2-e maddesi uyarınca beraat. 2- Sanık ... hakkında; TCK.nin 283/1, 62, 50 ve 52. maddeleri uyarınca 3.000.-TL adli para cezası. 3- Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında; a) Kasten öldürmeye yardım suçundan CMK.nin 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat, b-) TCK.nin 98/2, 62, 51. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası, erteleme. 4- Sanıklar ... ve ... hakkında; TCK.nin 109/2, 109/3-b, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası, TCK.nin 81/1, 83, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 11yıl 3 ay hapis cezası. TÜRK MİLLETİ ADINA Katılanlar vekilinin yetkisi olmadığından duruşmalı inceleme isteminin CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir. Katılanların, sanık ... hakkında suçluyu kayırma suçundan kurulan hükmü temyize yetkileri bulunmadığından, katılanlar vekilinin bu suçtan kurulan hükme yönelik, temyiz istemlerinin CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilerek, bu hüküm tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak inceleme dışı bırakılmıştır. Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ...ve ... haklarında; maktul ... ...’ya karşı nitelikli kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun, maktule karşı öldürme eylemlerinin, sanıklar ... ve ...’ın, maktule karşı eylemlerinin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına göre nitelikli kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun suç niteliği tayin, sanıklar ...ve ... haklarında haksız tahrik ve tüm sanıklar haklarında takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar ..., ... ve ... haklarında; maktule karşı kasten öldürme ve bu suça yardım etme suçlarından elde edilen delillerin 5271 sayılı CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca mahkumiyetlerine yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek beraatlerine karar verildiği mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılanlar vekilinin cezanın az olduğuna, beraat kararlarının hatalı olduğuna, sanık ... ve ... müdafilerinin suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, beraat etmeleri gerektiğine, sanık ... müdafiinin eksik incelemeye, usule, sübuta, lehe hükümlerin uygulanmadığına, sanıklar ...ve ... müdafilerinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle; 1- Sanıklar ... ve ... haklarında; maktul ... ...’ya karşı nitelikli kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet, sanıklar ...,... ve ... haklarında maktule karşı kasten öldürme ve bu suça yardım etme suçlarından kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde; hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 2- Sanık ... ve ... haklarında; maktul ... ...’ya karşı ihmal suretiyle kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde; Sanıklar ... ve...'ın eylemleri nedeniyle vücudunda yaygın künt travmatik lezyonlar oluşan maktulun künt kafa travması nedeniyle öldüğü, sanıkların ölene karşı gerçekleştirdiği darbe sayısı, süreklilik, darbelerin niteliği, isabet eden nahiyeler karşısında yapılan ve sürdürülen eylemlerin neticesinde ölümün muhakkak olduğu, tanıkların hastaneye götürülmesi gerektiği yolundaki beyanlara rağmen eyleme devam etmiş olmaları karşısında öldürme kastının dış aleme açıkça yansıdığı, yaralının hastaneye götürülmemesi suretiyle ihmal sonucu kasten öldürmekten bahsedilemeyeceği, kasten öldürmeye yönelen kişinin yaralıyı hastaneye götürüp zararın doğmasının önlemesi halinde TCK.nin 36. madde uyarınca gönüllü vazgeçme hükümlerinden yararlanır hükmü de nazara alınarak sanıkların TCK’nin 81/1, 29, 53. maddeleri gereğince cezalandırılmaları yerine, yazılı şekilde TCK’nin 83/3. maddesi gereğince cezalandırılmaları, 3- Sanıklar ... ve ... haklarında maktule karşı yardım veya bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde; İddianamede bu sanıklar hakkında atılı suçlar, hürriyetten yoksun bırakma ve kasten öldürmeye yardım olarak nitelendirilirken, eylemlerle ilgili yapılan açıklamada talimatların yerine getirilmesi, kamera görüntülerinin çöpe atılması, kan ve bu gibi izlerin silinmesi, maktulun yanında bulunulması olarak belirtildiği, dolayısıyla anlatılan eylemlerle yaşı, hastalığı veya yaralanması gibi nedenlerle kendisini idare edemeyecek durumda olan kimseye tesadüf eden bir nevi insani yardım ve bildirim yükümlülüğüne uymamak olarak tanımlanan TCK.nin 98. maddesi ile ilgisi olmadığı, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.06.1999 tarih ve 10-137/146 sayılı kararının ve bir çok Yargıtay kararıyla benimsendiği üzere olayın açıklanması sırasında başka bir olaydan söz edilmiş olması dahi o olay hakkında dava açıldığını göstermeyeceği, sanığın yargı mercii önündeki eylemini sınırlandırarak güvence fonksiyonu teşkil eden başka bir olaya dayanmadan bağımsız olarak açıklanıp açıkça ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirtilmesinin gerektiği nazara alındığında sanıklar hakkında yardım ve bildirim yükümlülüğüne uymamaktan usulüne uygun açılmış bir dava olmadığı halde Cumhuriyet savcısının mütalaası doğrultusunda mahkumiyet hükmü kurularak CMK’nin 225/1. maddesine aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş olup, katılanlar vekilinin ve sanıklar müdafilerinin temyiz tirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 24/02/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.