Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2019/3869 · K. 2019/11781

9. Hukuk Dairesi         2019/3869 E.  ,  2019/11781 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: YARGITAY KARARI A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, dava dilekçesinde özetle, müvekkilinin sağlık memuru olduğunu davalı işyerine ait ambulanslarda acil tıp teknisyeni olarak 06/07/2010 tarihinedn Haziran 2013 tarihine kadar kesintisiz çalıştığını, devamlı çalıştığı halde işverenin SGK kayıtlarında giriş çıkışlar yaptığını 24 saatlik nöbetler tutmak zorunda kaldığını, son maaşının ayda 3900 TL olduğunu, günde 2 öğün yemek yediğini, maaşların iş bankasına yatırldığını, bir kısmının da elden ödendiğini, müvekkilinin fazla mesailerinin ödenmediğini, bu sebeple şimdilik 500,00 TL fazla mesai alacağının davalıdan tahsilini istemiş ve mahkememize vermiş olduğu 03/06/2015 tarihli ıslah dilekçesi ile de, dava değerini arttırarak toplam 46901,02 TL.nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, cevap dilekçesinde davacının çalışma günleri ve fazla mesai hususundaki iddiasının gerçeğe aykırı olduğunu günlük fazla mesaisinin 3 saati aşmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkeme kısmen kabule karar vermiştir. D) Temyiz: Hükmü davacı vekili temyiz etmiştir. E) Gerekçe : Gerekçe - hüküm çelişkisi 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına aykırı olup, salt bu aykırılık bozma sebebidir. Bu husus 6100 sayılı HMK.nun 298/2. maddesinde de “Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.” şeklinde özellikle düzenlenmiştir. Mahkemece bozma üzerine yapılan yargılama sonunda 22.11.2018 tarihli celsede tefhim edilen ve hükmün esasını teşkil eden hüküm özetinde “28.140,61 TL.net fazla çalışma alacağına“ hükmedilmiştir. Tefhim edilen hüküm özetindeki fazla çalışma ücretinde hükmedilen rakamlar ile hüküm sonucundaki rakam farklı olup, 12.946,79 TL net fazla mesai alacağına hükmedilmiştir. Mahkemece 22.11.2018 tarihli celsede bozmaya uyulmaya karar verilerek bilirkişi raporunda davacının aylık net ücretinin 3500 TL olduğu seçenekli olarak hesap edilen miktar üzerinden takdiri indirim yapılarak 28.140,61 TL net fazla mesai alacağına hükmedilmiş ve tefhim edilmiş olup “ gerekçeli kararın hüküm sonucu, tefhim edilen hüküm özetine aykırı “ şekilde oluşturulmuş, gerekçe-hüküm çelişkisi yaratılmıştır. Ayrıca karar başlığında dava tarihinin 17.12.2013 yerine bozmadan sonra UYAP’a kayıt tarihi olan 26/07/2018 tarihinin yazılması da hatalıdır. Bu nedenlerle Mahkemece 10.04.1992 gün ve 1991/7 esas, 1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına ve HMK.nun 298/2. maddesine aykırı verilen kararın bozulması gerekmiştir. F) SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verilmiştir.