Yargıtay 15. Hukuk Dairesi · E. 2019/3959 · K. 2020/1363
15. Hukuk Dairesi 2019/3959 E. , 2020/1363 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Tüketici Mahkemesi Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı şirket yetkilisi tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
- K A R A R -
Davacı arsa sahibinden bağımsız bölüm satın alan 3. kişi olup, yüklenici olan davalı aleyhine açtığı davada dairede ve ortak alanlarda bulunan eksik imalâtların tespiti ile masrafları davalı şirkete ait olmak üzere davacı tarafından davalı şirketin ediminin ifasına izin verilmesini talep ve dava etmiştir. Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalı şirket temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir. Davacı, eksik imalâtların olduğunu ileri sürdüğü dava konusu Mersin ili Yenişehir ilçesi, Bahçe Mahallesi 19KII. pafta, 2253 ada, 9 parsel üzerine inşa edilecek binadan 6 nolu bağımsız bölümü beyanları ve dosya kapsamına göre dava dışı arsa sahibi ...'dan satın almıştır. Arsa payı karşılığı inşaat yapım ve gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi davalı yüklenici ile dava dışı arsa sahibi arasında imzalanmıştır. Davacı ile davalı yüklenici şirket arasında eser sözleşmesi ilişkisi bulunmamaktadır. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de; davacı tarafından sözleşmeden doğan hakların arsa sahibince kendisine BK'nın 162 ve devamı maddeleri uyarınca temlik edildiği ileri sürülmemiş ve yazılı temlik sözleşmesi sunulmamıştır. BK'nın 163. maddesi gereğince alacağın temliki kapsamında sözleşmeden doğan şahsi hakkın temliki, yazılı biçimde yapılmış olmadıkça geçerli olmaz. Aralarında akdî ilişki bulunmadığı ve kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin tarafı olan dava dışı arsa sahibince sözleşmeden doğan hak ve alacaklar yazılı olarak kendisine temlik edilmediğinden arsa sahibinden daire satın alan davacı, yükleniciden eksik imalâtların giderilmesini talep edemez. Bu durumda mahkemece davanın reddi gerekirken yanlış değerlendirme sonucu davanın kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödenenden 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 143,50 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan temyiz harcının temyiz eden davalıya iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 22.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.