Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2019/4027 · K. 2019/6161

11. Ceza Dairesi         2019/4027 E.  ,  2019/6161 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması HÜKÜM : Mahkumiyet A) Sanığın resmi belgede sahtecilik suçundan mahkûmiyetine dair hükme yönelik yapılan temyiz isteminin incelenmesinde; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, fiile uyan suç tipi ile yaptırımın doğru biçimde belirlenip uygulandığı, kurulan hükümde bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün ONANMASINA, B) Sanığın başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan mahkûmiyetine dair hükme yönelik yapılan temyiz isteminin incelenmesinde; Önleyici kolluk faaliyeti kapsamında güvenlik güçlerince yapılan kimlik kontrolü sırasında, hakkında yakalama emri bulunduğunu bildiği için başkası adına düzenlenmiş sahte kimliği görevlilere gösteren sanığın, kimliğin ebatından ve renginden şüphelenen görevliler tarafından kimliğin gerçek olup olmadığının sorulması üzerine ibraz ettiği kimliğin gerçek olmadığını söyleyip gerçek kimliğini göstermesi şeklinde gerçekleşen somut olayda; sanığın, hakkında kendi kimlik bilgileri ile yakalamasının bulunduğu 5237 sayılı TCK’nin 268. maddesinde tanımlandığı şekilde bir suç işleyip kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek kastı bulunmadığından unsurları oluşmayan suç yönünden beraatine karar verilmesi gerekirken mahkûmiyetine karar verilmiş olması, Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.