Yargıtay 17. Hukuk Dairesi · E. 2019/4096 · K. 2020/3221

17. Hukuk Dairesi         2019/4096 E.  ,  2020/3221 K. "İçtihat Metni" Davacı ... ) ile davalılar ..., İETT İşletmeleri Genel Müdürlüğü ve ... Sigorta A.Ş. arasında görülen dava hakkında, İstanbul 9. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 29.09.2015 gün ve 2014/258- 2015/281 sayılı hükmün, Dairenin 02.10.2017 gün ve 2016/5591- 2017/8445 sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davalı ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü: - K A R A R - Davacı vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın kusurlu olarak sebebiyet verdiği trafik kazası sonucu, durakta bekleyen davacının ayağının ezildiğini, 1 yıl boyunca tedavi gören davacının ayağında tam iyileşme sağlanamadığını, kalıcı uzuv zaafiyetine yol açan kazada davalı sürücünün tam kusurlu olduğunu, davacının manevi olarak da zarar gördüğünü belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 160.000,00 TL. maddi tazminat ile 50.000,00 TL. manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiştir. Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davanın kabulü ile 95.273,42 TL. maddi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline, tazminata davalı sigortacı yönünden dava tarihinden ve diğer davalılar yönünden kaza tarihinden faiz işletilmesine, davalı sigortacının sorumluluğunun poliçe limiti olan 50.000,00 TL. ile sınırlı tutulmasına; davalı İETT tarafından yargılamanın devamı sırasında davacıya ödenen 40.000,00 TL'nin güncellenmiş değeri olan 64.726,58 TL. yönünden dava konusuz kaldığından bu miktara ilişkin hüküm tesisine yer olmadığına; manevi tazminata ilişkin daha önceki hüküm kesinleştiğinden bu hususta yeniden hüküm tesisine yer olmadığına karar verilmiştir. .Mahkemenin kararı, davalı İETT İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekili ve davalı ... vekilinin ortak imzalarının bulunduğu dilekçe ile temyiz edilmiş; temyiz harcı İETT İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekili tarafından yatırılmış; temyiz formunun temyiz eden kısmında da sadece İETT İşletmeleri Genel Müdürlüğü işaretlenmiştir. Bunun üzerine yapılan temyiz incelemesinde, yalnızca davalı İETT İşletmeleri Genel Müdürlüğü'nün temyiz itirazları değerlendirilerek hükmün bozulmasına karar verilmiş, araç sürücüsü davalı ... vekilinin temyiz dilekçesi altında ismi ve imzasının bulunması konusunda bir değerlendirme ve işlem yapılmamıştır. Davalı ... vekili bu defa, kararın kendileri tarafından da diğer davalı İETT İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekili ile aynı dilekçeyle temyiz edildiğini bildirerek Dairemiz kararının bozulmasını ve maddi hatanın düzeltilmesini istemiştir. Davalı ... vekilinin süresi içinde temyiz isteminde bulunduğu ve muhtıra ile verilen süreye uyarak temyiz harcını yatırdığı anlaşıldığından karar düzeltme isteminin kabulüyle Dairemiz'in 02.10.2017 tarih, 2016/5591 Esas ve 2017/8445 Karar sayılı ilamının ortadan kaldırılmasına karar verilerek dosyanın yeniden yapılan incelemesi sonunda; 1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince yapılan yargılamada toplanan delillerin takdirinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; özellikle, davalı ... şirketi tarafından davacıya ödenen 32.716,58 TL'lik bedelin, davacının tedavi giderlerine ilişkin olduğunun, dosya kapsamındaki ibranamelerle sabit olmasına ve bu bedelin işgöremezlik tazminatından düşülmeyişinde bir usulsüzlük bulunmamasına; davacının eğitimi ve işine göre elde edebileceği gelirin, bozma ilamına uygun biçimde saptanmış ve saptanan bu gelir üzerinden tazminat hesabı yapılmış olmasına göre; davalı İETT İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekili ve davalı ... vekilinin, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. 2-Davacının, kaza tarihinde üniversite birinci sınıf öğrencisi olduğu ve yargılamanın devamı sırasında okulu bitirip peyzaj mimarı olarak mezun olduğu dosya kapsamı ile sabittir. Mahkemenin hükme esas aldığı bilirkişi raporunda, davacının okuldan mezun olduğu 14.10.2009 tarihine kadar asgari ücret üzerinden, sonrasında ise, ilgili meslek odası tarafından eğitimi ve işine göre elde edebileceği bildirilen gelir üzerinden hesaplama yapılmasında bir usulsüzlük yoktur. Ne var ki, anılan raporda davacının okuldan mezun olur olmaz peyzaj mimarlığı mesleğini icra edip gelir elde edeceği kabulü ile mezuniyet tarihinden itibaren odanın bildirdiği gelirden hesaplama yapılması doğru değildir. Zira, okuduğu okuldan mezun olan davacının, eğitimini aldığı işi bulabilmesi için belli bir süre iş aramasının gerekeceği aşikardır. Bu yönü dikkate almadan hesaplama yapan bilirkişi raporu yetersiz olduğundan eksik inceleme ile karar verilmiştir. Bu durumda mahkemece; davacının mezun olduğu okul ve eğitimine göre ortalama iş bulma süresinin ilgili meslek odasından sorulması, ayrıca davacının ilgili meslek odasındaki kaydı vs. dikkate alınarak ortalama iş bulma süresinin tespiti ile, bu sürede mesleğine bağlı gelir elde edemeyeceği de gözetilerek hesaplama yapılması konusunda, rapor düzenleyen bilirkişiden ek rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı olduğu biçimde karar verilmesi doğru görülmemiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemiz'in 02.10.2017 tarih, 2016/5591 Esas ve 2017/8445 Karar sayılı ilamının ortadan kaldırılması suretiyle; (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalılar İETT İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekili ve ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalılar İETT İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekili ve ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, tashihi karar peşin harcın karar düzeltme isteyen davalı ...'a geri verilmesine 08/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.